به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از سرویس دین و اندیشه ایبنا، علیرضا محمدی بارچانی، تراژدی پژوه،شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵ خبر درگذشت استاد حمید محرمیان معلم را منتشر کرد. بگذارید سخنام را با ذکر خاطرهای شروع کنم؛ مهرماه سال ۱۳۷۷ بعد از طرح مباحثی درباره اندیشه تراژدی در یکی از کلاسهای درس گروه فلسفه دانشگاه اصفهان توسط استاد عزیزم آقای دکتر محمدجواد صافیان از ایشان خواستم راهنماییام کنند و ایشان که از علاقه بنده به تراژدی شگفتزده شده بودند هفته بعد کتاب تازه منتشر شده مجموعه مقالات تراژدی انتشارات سروش را که گردآورنده آن آقای حمید محرمیان معلم بود، به امانت به من سپردند تا دقیق بخوانم و دریابم که تراژدی چیست؛ مطالعه این کتاب در سن ۱۸ سالگی چنان انقلابی در ذهن و روح من ایجاد کرد که هنوز درگیر آنام . علیرضا محمدی بارچانی
روانشاد استاد حمید محرمیان معلم در مقدمه کتابش که آن را سال ۱۳۷۵ به ناشر سپرده بود و سال ۱۳۷۷ به تازگی منتشر شده بود،آورده بود که مجموعه مقالات تراژدیای که گردآوری کرده ،اولین نمونه طرح مباحث فلسفی و نظری در زمینه تراژدی است و ابراز تاسف کرده بود که: «هنوز اهمیت حیاتی مباحث نظری در مملکت ما به درستی شناخته نشده است و به همین دلیل هم هست که در آثار، نوشتهها و گفتههای بسیاری از محققان، هنرمندان و دانشگاهیان ما، نه تنها از اندیشه و تفکری ناب و تازه خبری نیست، بلکه در این آثار نوشتهها اثر و تاثیری هم از تفکر و دستاوردهای ارزشمند دیگران به چشم نمیخورد و یا، حداکثر در بهترین وضع، در این آثار ردپایی دست و پا شکسته، ناقص و ابتر از اندیشه و ذوق دیگران دیده میشود که شاید نبودش بهتر از این بودن مغلوط و نپخته باشد: و این یعنی غفلت و بیخبری».
سالها گذشت و من در دوره تحصیلات ارشد فلسفه در دانشگاه اصفهان در سال های ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۶ رسالهام را با عنوان «بررسی جنبههای فلسفی تراژدیهای یونان باستان» با بهرهگیری از آثاری همچون همان مجموعه مقالات تراژدی روانشاد محرمیان معلم تحت نظر آقایان دکتر سعید بینای مطلق و دکتر محمدجواد صافیان و خانم دکتر هلن اولیایینیا نگاشتم.
یک دهه بعد در سال ۱۳۹۷ کتابم « رنج تراژیک دانستن» و امسال در بهار ۱۴۰۵ هم «ویژهنامه تراژدی یونانی باستان فصلنامه اطلاعات حکمت و معرفت» را نیز با تاسی از همان رویکرد روانشاد محرمیان معلم، یعنی طرح مباحث عمیق نظری پیرامون تراژدی با همکاری دوستان تراژدی پژوه و مترجم فراهم آوردم تا شاید ذرهای از غفلت و بیخبری نسبت به اندیشه و تفکر ناب هنری در عرصه تراژدیپژوهی به سمت آگاهیبخشی حرکت کنیم و در ادامه این مسیر طی دو سال اخیر با همکاری یاران و دوستان مترجم دانشمندم، کتابهای «راهنمای تراژدی یونان باستان» بلک ول، ویراسته جاستینا گریگوری و «تراژدی یونان باستان کمبریج» ویراسته ایسترلینگ را به صورت گروهی ترجمه کردیم تا شاید قدمی در راستای دغدغه روانشاد حمیدمحرمیان معلم در مقدمه کتاب تراژدیاش برداریم؛ «داشتن سنت فکری مکتوب در عالم هنر».
به واقع اگر اساتید عزیزم آقایان دکتر سعید بینای مطلق و دکتر محمد جواد صافیان و خانم دکتر هلن اولیایی نیا، اولین معلم تراژدیپژوهی بنده بودند، بدون شک روانشاد حمید محرمیان معلم، با تهیه و تدوین و انتشار مجموعه مقالات تراژدی انتشارات سروش در سال ۱۳۷۷ دومین معلم و استادِ تراژدیپژوهیام بودند.
تاثیر آن کتاب روانشاد حمید محرمیان و به واقع معلمی آن فقید سعید که رحمت خداوند بر او باد، بر زندگی فکری من چنان است که سوگ او برایم سوگ دوست و یاری نادیده است. روح و روانش در آرامش و مینوی باد.
۲۱۶۲۱۶ کد مطلب 2258624
