به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از اسب بخار، در دنیای مهندسی خودرو سقف T-Top یا سقف با تیرک میانی، نوعی طراحی است که در آن دو پنل سقف در سمت راست و چپ سرنشینان قرار گرفته و به صورت دستی قابل جدا شدن هستند. ویژگی متمایز این طرح، وجود یک تیرک یا ستون مرکزی ثابت است که از بالای شیشه جلو تا بخش عقب سقف امتداد مییابد.
هنگامی که پنلها برداشته میشوند این ستون مرکزی در کنار ستونهای جانبی، فرمی شبیه به حرف انگلیسی T ایجاد میکند. این طراحی هوشمندانه به طراحان اجازه میداد بدون نیاز به حذف کامل سقف و کاهش چشمگیر ایمنی در زمان تصادف، حس رانندگی در خودروهای روباز را برای خریداران به ارمغان بیاورند.
تاریخچهای در دل دگرگونیهای ایمنی
ظهور سقف T-Top تصادفی نبود. در اواخر دهه ۶۰ میلادی شایعاتی مبنی بر وضع قوانین سختگیرانه توسط سازمانهای ایمنی ایالات متحده برای منع تولید خودروهای کانورتیبل (سقف بازشو) به گوش میرسید. خودروسازان نگران بودند که در صورت بروز واژگونی، خودروهای بدون سقف محافظت کافی را از سرنشینان به عمل نیاورند.
شرکت جنرال موتورز با معرفی سقف T-Top برای شورولت کوروت مدل ۱۹۶۸، راه حلی خلاقانه ارائه کرد. این طراحی نه تنها استانداردهای ایمنی را پاس میکرد، بلکه به دلیل حفظ ستون میانی صلبت بدنه (Chassis Rigidity) را در مقایسه با خودروهای کانورتیبل سنتی به مراتب بهتر حفظ میکرد. این ایده به سرعت محبوب شد و به عنوان جایگزینی لوکس و فنی برای خودروهای اسپرت شناخته شد.
خودروهای ماندگار با سقف T-Top
اگرچه کوروت پیشگام این سبک بود، اما خودروهای بسیاری این طراحی را به شهرت رساندند. پونتیاک فایربرد و مدل افسانهای ترنس ام (Trans Am) با آن طرحهای بدنه خشن و موتورهای قدرتمند، بدون سقف T-Top در ذهن طرفداران خودروهای عضلانی ناقص به نظر میرسند.
در سوی دیگر جهان، خودروسازان ژاپنی نیز از این قافله عقب نماندند، داتسون ۲۸۰ZX با سقف T-Top به یکی از محبوبترین خودروهای اسپرت ژاپنی در بازار جهانی تبدیل شد و تویوتا نیز در مدل MR۲ خود از این طراحی برای افزایش جذابیت بصری و لذت رانندگی استفاده کرد. این خودروها به کمک سقف T-Top توانستند شخصیت جسورانه و متمایزی …
