به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، روزنامه ایران نوشت: گاهی یک پروژه فرهنگی، تنها گردآوری اسناد و تصاویر نیست؛ تلاشی است برای بازخوانی حافظه تاریخی یک سرزمین. «سیمرغنامه» نیز از همین جنس است؛ آرشیو و موزهای آنلاین که میکوشد میراث هنری و فرهنگی ایران را که امروز در موزهها، کتابخانهها و مجموعههای خصوصی سراسر جهان پراکنده است، در روایتی واحد کنار هم بنشاند. تازهترین گام این پروژه، رونمایی از بخش «موسیقی در سیمرغنامه» بود؛ مراسمی که عصر پنجشنبه هشتم مردادماه به همت فرشاد توکلی و همکارانش در کتابسرای راوی برگزار شد و تلاش داشت از دریچه نگارهها و نقاشیهای ایرانی، تصویری از زیست موسیقایی ایرانیان در دورههای مختلف تاریخی ارائه کند.
ایده این بخش بر پایه جستوجو در هزاران اثر تصویری شکل گرفته است؛ آثاری که در آنها نشانههایی از سازها، نوازندگان، آیینهای بزم و شیوههای اجرای موسیقی دیده میشود. دستاندرکاران پروژه این تصاویر را گردآوری و دستهبندی کردهاند تا از خلال آنها، روایتی تازه از تاریخ موسیقی ایران و نسبت آن با زندگی اجتماعی و فرهنگی ایرانیان ارائه دهند.
این مراسم با حضور چهرههای فرهنگی و هنری از جمله حسین علیزاده، لیلی گلستان، سهراب پورناظری، مجتبی جباری، آوا مشکاتیان، مینا افتاده و جمعی دیگر از هنرمندان برگزار شد؛ نشستی که بیش از آنکه آیین رونمایی باشد، به گفتوگویی درباره هویت فرهنگی و نسبت امروز ما با میراث موسیقایی ایران تبدیل شد.
حسین علیزاده، آهنگساز و نوازنده برجسته، با اشاره به تغییر مفاهیم در گذر زمان گفت:«هر پدیدهای که در جامعه رواج پیدا میکند، بهتدریج دستخوش تغییر میشود و اصالت اولیه آن نیز تحت تأثیر شرایط اجتماعی قرار میگیرد.»
او با بیان اینکه این روند در موسیقی پیچیدهتر است، تأکید کرد:«هنر همواره از شرایط اجتماعی، سیاسی و مذهبی تأثیر میپذیرد و حکومتها نیز در دورههای مختلف تلاش کردهاند آن را در مسیر مطلوب خود هدایت کنند.»
علیزاده با اشاره به تجربه سالهای فعالیتش در سینما افزود:«هر زمان هنر ناچار شود تنها در محدودترین و مجازترین شکل ممکن ارائه شود، بهتدریج از درون تهی خواهد شد؛ هرچند سینمای ایران دورههای درخشانی را نیز پشت سر گذاشته …
