به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، غلامرضا ظریفیان درباره نتایج یک پیمایش افکار عمومی گفت: وقتی نتایج این پیمایش را دیدم، به نظرم رسید که میتوان پیامهای متعددی از دل آن استخراج کرد. البته نباید این آمارها را مطلق و قطعی تلقی کرد، اما به هر حال، بخشی از واقعیتهای جامعه را بازتاب میدهند و اگر بخواهیم آنها را دستهبندی کنیم، چند گزاره مهم قابل طرح است. نخستین نکته، قرار گرفتن جامعه در وضعیتی از فرسایش روانی است. در مواجهه با جنگها و بحرانهای بزرگ، معمولاً ذهن ما ابتدا به سمت بازسازی زیرساختها، ساختمانها و کارخانهها میرود، در حالی که تجربههای جهانی، بهویژه پس از جنگها، نشان میدهد جامعه به همان اندازه و شاید بیش از آن، به ترمیم روحی و روانی نیاز دارد. مواجهه مکرر با بمباران، مرگ و ناامنی میتواند بهتدریج امر غیرعادی را عادی کند و آثار عمیقی بر روان جمعی جامعه باقی بگذارد.
به روایت جماران، مهمترین بخش های این گفت و گو را در ادامه می خوانید:
*دومین مسألهای که بهوضوح در نتایج پیمایش دیده میشود، بحران معیشت است. دشواری تأمین هزینههای زندگی، بهویژه برای دهکهای پایینتر، به یکی از مسائل اصلی جامعه تبدیل شده و نشان میدهد که بهبود وضعیت معیشتی باید در شمار مهمترین اولویتهای کشور قرار گیرد.
*نکته سوم، کاهش اعتماد اجتماعی و نهادی است. دادهها نشان میدهد سطح اعتماد، از جمله اعتماد به دولت، آسیب دیده است. البته در دوره جنگ شاهد افزایش این اعتماد بودیم، اما پس از آن دوباره با کاهش آن مواجه شدهایم. این مسأله نیز باید بهطور جدی مورد توجه قرار گیرد، زیرا اعتماد اجتماعی یکی از پایههای اصلی انسجام و ثبات هر جامعه است.
*با وجود همه این دشواریها، نکته مهم دیگری که از این پیمایش میتوان دریافت کرد این است که جامعه به سمت رادیکالیسم حرکت نکرده است. جامعه همچنان در یک موقعیت میانه اجتماعی قرار دارد و با وجود فشارهای روانی، اقتصادی و کاهش اعتماد، از رویکردهای رادیکال استقبال نمیکند. این ویژگی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نشان میدهد بخش مهمی از جامعه همچنان به دنبال ثبات، تنشزدایی و امید به اصلاح شرایط، بهویژه بهبود وضعیت معیشتی است. در رویکرد رادیکال، اساساً منطق برهم زدن وضع موجود و امید بستن به نتیجهای نامعلوم غلبه …
