به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، مسجد جامع «قیروان» در مرکز شهر «قیروان» در تونس، مجموعهای سنگی و وسیع است که در آن حیاطی فراخ و شبستانی عمیق و ستوندار، یکی از فضاهای شاخص اسلامی در شمال آفریقا را پدید آوردهاند.
بنابر روایت شبستان، این مسجد که در سال ۶۷۰ میلادی همزمان با تاسیس شهر توسط سردار عرب، عقبة بن نافع، بنا نهاده شد، بخش عمدهای از هیبت و شکوه کنونی خود را در قرن نهم و در دوران حکومت سلسله «اغلبیان» به دست آورد و الگویی ماندگار و سنگی برای معماری منطقه مغرب فراهم ساخت.
مسجدی با صحن مرکزی، برخاسته از قیروان صدر اسلام
مسجد جامع قیروان در بافت تاریخی شهر قیروان واقع شده است؛ شهری که به عنوان یکی از مراکز اولیه اسلامی در «افریقیه» (منطقهای که تقریبا با تونس امروزی منطبق است) بنیان نهاده شد.
نخستین مسجد در این مکان حدود سال ۶۷۰ میلادی پیریزی شد؛ زمانی که «عقبة بن نافع» این سکونتگاه را تhسیس کرد و عبادتگاهی ساخت که کانون حیات مذهبی و سیاسی شهر نوپا گردید. این بنا از همان آغاز به عنوان مسجد جامع عمل میکرد و جامعه شهری را برای ادای نماز جمعه گرد هم میآورد.
در طول قرنهای بعد، حاکمان و سلسلههای گوناگون همگام با رشد قیروان و تغییر نیازهای منطقه، به بازسازی و توسعه مسجد پرداختند. در بازسازی اساسی در سال ۷۰۳ میلادی به دستور «حسان بن نعمان»، ظاهر مسجد تبدیل به یک نمای سنگی-آجری شد که شکلی استوارتر به این مجموعه بخشید.
با این حال، تعیینکنندهترین تحول در سال ۸۳۶ میلادی رخ داد؛ زمانی که «زیادةالله اول»، امیر اغلبی، دستور بازسازی جامعی را صادر کرد که طرح کلی مسجد و بسیاری از ویژگیهای امروزی آن را تثبیت نمود.
مسجد جامع قیروان در بافت تاریخی شهر قیروان قرار دارد و دسترسی به آن از طریق مسیرهای زمینی از شهرهای ساحلی نظیر شهر «تونس»،پایتخت کشور تونس و شهر «سوسه» امکانپذیر است.
این مجموعه در زمینی هموار و در محدوده دیوارهای شهر قدیمی واقع شده است؛ تردد میان صحن و شبستان یا همان تالار نماز از طریق پلهها و گذرگاههایی در زیر طاقنماها صورت میگیرد.
سنگ، ستونها و وسعت صحن
این مجموعه در محوطهای مستطیلشکل و نامنظم با دیوارهای پیرامونی …
