به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایبنا، ناصرالدینشاه قاجار پیش از آنکه سفرهای فرنگ برود به زیارت عتبات عالیات رفت. سفرنامه هم نوشت و از این سفر پنجماهه توصیفی دلنشین از زیارت حضرت سیدالشهدا علیهالسلام و حرم مطهر امیرالمؤمنین علی(ع) دارد. روایت ناصرالدینشاه قاجار از زیارت عتبات عالیات بسیار شنیدنی است.
ناصرالدینشاه هر از چند گاه سفرهایی در ایران یا کشورهای دیگر انجام میداد و نگارش یادداشتهای روزانه و انتشار آنها ازجمله عادات پسندیده وی بود. کتاب سفر ناصرالدینشاه به عتبات عالیات در سال ۱۲۸۷ قمری مربوط است. ناصرالدین شاه در این سفرنامه وقایع لحظه حرکت تا زمان بازگشت به تهران را به ترتیب روزانه نگاشته است. وی در طول این سفر از بسیاری شهرها و روستاها عبور کرد و رباط کریم، ساوه، همدان، اسدآباد، کنگاور، کرمانشاهان، سرپل زهاب، قصرشیرین، بغداد، کاظمین، کربلا، نجف اشرف، کوفه، سامرا، بیستون، صحنه، تویسرکان، دستجرد، قم و حضرت عبدالعظیم برخی از نواحی مورد اشاره در این اثر هستند. این سفرنامه اولین بار در همان سال نگارش، به صورت چاپ سنگی و به خط نستعلیق میرزا رضا کلهر منتشر شد. این کتاب از سوی انتشارات کتابخانه سنائی در سال ۱۳۶۲ برای دومین بار به چاپ رسیده از نسخه چاپ سنگی مزبور استفاده شده است.
سفر عتبات ناصرالدینشاه قاجار، در فاصله زمانی ۲۰ جمادیالثانی تا غرّه ذیحجه سال۱۲۸۷ ه.ق [۲۵ شهریور تا ۲ اسفند ۱۲۴۹] روی داد، یعنی سه سال قبل از سفر اول فرنگستان. این مسافرت حدود ۵ ماه طول کشید. در این سال ناصرالدینشاه، ظاهراً بدون مقدمه آهنگ سفر به عتبات کرد، البته از قبل قرار چگونگی پذیرایی از وی و اردویی که باید همراه باشد بین دربار عثمانی و سفیر ایران در آنجا (میرزا حسینخان مشیرالدوله، صدراعظم بعدی) داده شد. اردوی همراه شاه عبارت بود از اکثر شاهزادگان، رجال و حرمخانه و افواج و سواره و توپخانه اردو را همراهی میکردند. ریاست این اردو با سلطان مراد میرزا حسامالسلطنه بود.
شاه از طریق ساوه به همدان و از آنجا به کرمانشاهان رفته و از خانقین وارد خاک عثمانی شد. تحت کاردانی میرزا حسینخان مشیرالدوله که از استانبول تا کرمانشاهان به استقبال آمده بود، ناصرالدینشاه طی سفر، همه جا از طرف عثمانیها مورد احترام قرار گرفت و بین …