به گزارش خبرآنلاین، شبکه خبری راشاتودی در گزارشی نوشت: طرح جنجالی علیه اسپانیا ثابت کرد اروپا برای مجازات یک دولت مخالف ، حتی از «ارزشهای انسانی» و تمامیت ارضی متحدان خود نیز عبور میکند.
به گزارش ایسنا، برای چندین دهه، بروکسل از پرداختن به ریشههای آوارگی جهانی خودداری کرده است. انجام این کار مستلزم مقابله با یک طرز فکر استعماری پایدار است؛ نگاه کردن به کشورهای جنوب جهانی به ویژه آفریقا، به عنوان انباری از منابع خام در حالیکه مردمش در ویرانی اقتصادی و جنگهای داخلی رها شدهاند.
همانطور که معمر قذافی در لیبی یکبار به صراحت اشاره کرد، آفریقاییهایی که به سمت اروپا میروند، صرفا به دنبال ثروتی هستند که از آنها دزدیده شده و کشورهایشان را فقیر گذاشته است؛ منطقی ساده که به سختی میتوان با آن مخالفت کرد.
در ۳۰-۳۱ ژوئیه وقتی دهها هزار جوان مراکشی و مهاجر به سمت شهر سبته(سئوتا) اسپانیا هجوم آوردند، تردیدها نسبت به آنچه واقعا رخ داده عمیقتر شد؛ روز بعد، اکثریت قریب به اتفاق آنهایی که وارد شده بودند، به مراکش بازگشته بودند. در شرایط عادی، افرادی که جان خود را برای رسیدن به خاک اتحادیه اروپا به خطر میاندازند، به سادگی بازنمیگردند؛ این که هزاران نفر به همان سرعتی که آمده بودند، بازگشتند، نشان میدهد که این موج کمتر یک حرکت مهاجرتی بلکه یک نمایش قدرت صحنهسازیشده بود.
وقتی فاجعه سبته را در کنار تغییر سیگنالهای دیپلماتیک واشنگتن بررسی کنیم، دیگر نمیتوان آن را یک رخداد «خودجوش» دانست، دولت ترامپ ضد مهاجرت ترامپ از چند هفته قبل بیش از همیشه از جاهطلبیهای مراکش برای توسعه ارضی حمایت کرد، کمیته تخصیص بودجه مجلس نمایندگان به صراحت اعلام کرد که دو شهر سبته و ملیله در خاک مراکش واقع شدهاند و همچنان موضوع ادعای دیرینه مراکش هستند.»
این سیگنال را میتوان به خشم فزاینده واشنگتن از پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا به دلیل امتناع او از اجازه استفاده از پایگاههای نظامی آمریکا برای عملیات علیه ایران، مخالفت آشکارش با سیاستهای اسرائیل در غزه مرتبط دانست.
این بحران، ریاکاری نهاد سیاست خارجی اتحادیه اروپا را آشکار و شکافهای ایدئولوژیک را در سراسر اروپا برملا کرد. انزوای مادرید نه تنها از سوی واشنگتن و رباط، …
