به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از گروه رسانهای شرق، آیتالله هاشمی رفسنجانی در خاطرات روز ۱۴ مرداد ۱۳۸۲ نوشت: آقای اخضر ابراهیمی، نماینده سازمان ملل در امور افغانستان، آمد و تحرکات طالبان و [گلبدین] حکمتیار و القاعده را مانع تأمین امنیت و بازسازی خواند. مساعدت پاکستان را هم به این گروهها، مسئلهای غیرقابلتوجیه دانست و نیز رابطه نسبتاً خوب آمریکا با دولت و ارتش پاکستان خود بر ابهام میافزاید و مسئله را پیچیدهتر میکند. در مورد کشت مواد مخدر هم ابراز عجز کرد و گفت، تا یک دولت مقتدرتری به وجود نیاید، کاری نمیتوان کرد و گفت، بهزودی آمریکا کمک یک میلیارد دلاری به افغانستان را اعلان میکند که کارگشا خواهد بود. بیشتر این مطالب را در مقابل سؤالات من ابراز کرد.
جمعی از تجار چای [اعضای اتحادیه بازرگانی و توزیعکنندگان چای کشور] آمدند. از سیاست دولت و وزارت جهاد کشاورزی در مورد چای انتقاد داشتند و پیشنهاد برگشت به همان سیاست دوران ریاستجمهوری من را دارند. برای اصلاح زراعت و فرآوری چای هم پیشنهادهایی دادند.
عصر ۱۷۰ نفر از عراقیها - که میهمان [نیروی قدس] سپاهاند - آمدند. ترکیبی از علما، دانشگاهیان، عشایر، نظامیان و... . پنج نفر [سردار مجتبی ابطحی، معاون فرهنگی سپاه قدس و آقایان شیخ منصور عبدالحسن، ولید عبدالحمید، شیخ خلیفه الدلیلیالسالم و شیخ التقی فضیلالفالح] سخنرانی کوتاهی داشتند. روحیات خوبی ارائه دادند. من هم درباره اهمیت تلاش برای جلوگیری از تثبیت آمریکا حرف زدم. بعد هم جلسهای با روحانیون داشتیم.
نکات جالبی در ملاقات با میهمانان عراقی بود. پنج نفر که حرف زدند، استاد دانشگاه، سران عشایر سنی و شیعه، یک روحانی و یک خانم معلم بودند. [شیخ منصور عبدالحسن] رئیس عشایر سُنی، قیافهای شبیه صدام [حسین] داشت و …
