دیدن یک فیلم خوب حتما یکی از دسترستربن راهحلها است که میتواند برای لحظاتی فرد را از دنیای واقعی خود رها ساخته و در دنیایی ساخته و پرداخته ذهن دیگران قرار دهد
همانطور که گفته شد فیلم دیدن گاهی میتواند یک راه فرار باشد، شاید این جمله قدری عجیب به نظر برسد اما میتوان در مورد آن بیشتر تامل کرد. فیلم دیدن در مواقعی میتواند فرار از روزمرگی، فرار از تنهایی، فرار از بحرانها و فرار از دغدغههای ذهنی را رقم بزند. در شرایطی که ذهن خسته از دنیای واقعی و محیط پیرامون دچار پژمردگی و یاس است گاهی دیدن یک فیلم خوب میتواند دریچههای ذهن را به دنیاهای دیگر باز کند، جهانی که ساخته و پرداخته ذهن دیگران است و این ورود به دنیای دیگران گاهی یک پناه امن و آرام است حتی اگر برای ساعاتی باشد.
فیلم را از وجوه مختلفی میتوان مورد بررسی قرار داد که بیشک اولین رویکرد آن سرگرمکنندگی است، پس دیدن یک فیلم خوب در اولین گام اگر هیچ چیزی را هم به همراه نداشته باشد میتواند مخاطب را برای ساعاتی سرگرم کند و این همان فاصله گرفتن از جهان واقعی است، در گام بعدی با دیدن یک فیلم، مخاطب به دنیای ساخته ذهن دیگران ورود میکند، انگار که یک فضای جدید یا حتی فضایی نزدیک به دنیای خود را تجربه میکند، گاهی با کاراکترهای فیلم همذاتپنداری میکند و در لحظاتی خود را به جای شخصیتهایی قرار میدهد که قبلا با آنها هیچ اشتراک ذهنی نداشته است و این یکی از مهمترین جاذبههای سینما است.
بیشک رویاپردازی از مهمترین عناصر اصلی سینماست و اینجاست که فرد میتواند به جهان رویاهای دیگران ورود کند و به لحاظ ذهنی خود را در فضا، زمان و مکانهایی قرار دهد که در دنیای واقع برایش امکانپذیر نخواهد بود، توجه داشته باشیم که اگر جسم انسان نیازمند سفر است قطعا ذهن انسان بیشتر محتاج به سفر است و فیلم دیدن بهترین تجربه سفرهای ذهنی است.
در کنار مباحث بالا، فیلم میتواند به عنوان یک پل ارتباطی نیز عمل کند. ما وقتی که فیلم میبینیم انگار که وارد یک گفتوگو میشویم، گفتوگویی که یک سوی دیگر آن فیلمساز قرار دارد و اوست که با زبان فیلم خود با مخاطب سخن میگوید. حال این گفتوگو ممکن است مورد قبول ما واقع شود یا با آن مخالف باشیم و همین جاست که به تحلیل آن میپردازیم و این گفتوگو را بعد از تمام شدن فیلم نیز با خود و یا دیگرانی که آن فیلم را دیدهاند ادامه میدهیم.
توجه داشته باشیم که گاهی دیدن یک فیلم خوب میتواند ما را متوقف کند اما این توقف به معنای منفی آن نیست، بلکه توقفی است که به ما تذکر میدهد که گاهی باید بایستیم و به محیط پیرامون خود عمیقتر نگاه کنیم، گاهی باید توقف کنیم و مسیرهای اشتباه خود را اصلاح کنیم و گاهی باید توقف کنیم و از سکوت نیز لذت ببریم و یادمان بماند که همه چیز در دویدنهای شتابان خلاصه نمیشود.
عضو انجمن منتقدین خانه سینما*
۲۴۲۲۴۲ کد مطلب 2263385
