چرا رینگ‌های عقب کامیون گود و رینگ‌های جلو برآمده‌اند؟

لکسوس LX۷۰۰h Overtrail تلاش می‌کند تا دو دنیای ظاهرا متضاد را در یک بدنه لوکس و بزرگ کنار هم قرار دهد؛ خودرویی که از یک سو با کابینی مجلل و امکانات رفاهی سطح بالا، شایسته نام لکسوس است و از سوی دیگر با قفل دیفرانسیل و تجهیزات تخصصی آفرود، برای عبور از مسیرهای سخت آماده شده است.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از پدال، ‌رینگ‌های کامیون و خودروهای سنگین در نگاه اول شاید ساده، گرد و شبیه هم به‌نظر برسند، اما شکل ظاهری چرخ‌های جلو و عقب یکسان نیست. در جلو، رینگ‌ها معمولا برآمده دیده می‌شوند، در حالی که برای عقب همان رینگ‌ها گودتر هستند. پشت این تفاوت، طراحی فنی دقیقی وجود دارد که هم نصب چرخ را ساده‌تر می‌کند و هم برای تحمل بار، خنک‌کاری و پایداری خودرو مفید است.

شرکت Alcoa یکی از شناخته‌شده‌ترین تولیدکنندگان رینگ‌های آلومینیومی فورج‌شده برای کامیون‌ها، اتوبوس‌ها و تریلرهای سنگین در جهان است و راهنمای فنی این شرکت به‌عنوان یکی از منابع معتبر صنعت حمل‌ونقل شناخته می‌شود. راهنمای آلکوا چیست و چرا اهمیت دارد؟

در این راهنما، تأکید ویژه‌ای بر انتخاب صحیح رینگ متناسب با ظرفیت بار محور، نوع توپی، الگوی پیچ‌ها و ابعاد لاستیک وجود دارد تا ایمنی و دوام مجموعه چرخ تضمین شود. رینگ‌های آلومینیومی فورج‌شده آلکوا به دلیل وزن کمتر نسبت به نمونه‌های فولادی، می‌توانند به کاهش وزن کلی خودرو، افزایش ظرفیت حمل بار و بهبود مصرف سوخت کمک کنند. همچنین این رینگ‌ها به دلیل مقاومت بالا در برابر خوردگی و توانایی بهتر در دفع حرارت ترمز، در ناوگان‌های حمل‌ونقل جاده‌ای محبوبیت زیادی دارند. در دستورالعمل آلکوا، رعایت گشتاور استاندارد هنگام سفت کردن مهره‌های چرخ، بازرسی منظم ترک‌ها و آسیب‌های احتمالی، کنترل وضعیت نشیمنگاه مهره‌ها و استفاده از قطعات سازگار از اهمیت بالایی برخوردار است. این شرکت همچنین توصیه می‌کند رانندگان و تعمیرکاران پس از نصب چرخ‌های جدید، گشتاور مهره‌ها را پس از طی مسافت مشخص مجدداً بررسی کنند تا از عملکرد ایمن و مطمئن مجموعه چرخ در شرایط کاری سنگین اطمینان حاصل شود.

رینگ‌های آلکوا در شکل‌ها، اندازه‌ها و ظاهرهای مختلف تولید می‌شوند و اجزایی مانند قطر مرکزی (بور=Bore) برای اتصال به محور خودرو،  سوراخ‌های پیچ برای بستن چرخ روی خودرو و سوراخ‌های دستی برای دفع گرما هنگام حرکت در جاده را دربرمی‌گیرند. سطح صاف بیرونی رینگ که دی‌سک فیس نام دارد، فلنج نصب را در خود جای می‌دهد و همان بخشی است که هم به زیبایی چرخ کمک می‌کند و هم استحکام آن را بالا می‌برد. سطح نشیمن لبه‌ی تایر نیز بخش حیاتی دیگری است، چون محل تماس تایر با رینگ محسوب می‌شود و هر ایراد جدی، مثل تاب‌خوردگی رینگ، می‌تواند لرزش را مستقیم به سیستم تعلیق منتقل کند و خودرو را در سرعت بالا بلرزاند.

عرض رینگ و قطر نشیمن لبه‌ی تایر، اندازه‌ی تایری را که باید روی آن نصب شود مشخص می‌کنند و ضخامت فلنج هم بسته به کاربرد می‌تواند تغییر کند تا با هدف طراحی هماهنگ بماند. آلکوا برای رینگ‌های میان‌وزن و سنگین، والف را هم هنگام تولید و مونتاژ روی رینگ نصب می‌کند و در بخشی از سبد محصولاتش، دو رینگ با دو والف دارد. با قرار گرفتن والف دوم در زاویه‌ی ۱۸۰ درجه، حسگر سامانه‌ی پایش فشار تایر می‌تواند روی یک والف کار کند و هم‌زمان سرویس فشار هوا از والف دیگر انجام شود.

در توضیح عملکرد کلی مجموعه، رینگ تایر را به محور خودرو وصل می‌کند و نیروها را از محور به تایر و برعکس منتقل می‌سازد. همین قطعه وزن خودرو و بار درون آن را تحمل می‌کند و چون به محور متصل می‌شود، شتاب‌گیری و کاهش سرعت خودرو را هم ممکن می‌سازد. تایر هم هوا را در خود نگه می‌دارد و به سواری نرم‌تر کمک می‌کند؛ در عین حال، هنگام مانور، کشش و توان ترمزگیری را فراهم می‌آورد.

در چیدمان چرخ جلو، وضعیت در خودروهای سبک‌تر ساده‌تر است، چون برای هر محور دو تایر وجود دارد و هر طرف یک تایر می‌گیرد. در کاربری‌های میان‌وزن و سنگین، چرخ جلو از طریق هاب و با استفاده از سوراخ‌های نصب روی هر دو سمت محور کامیون بسته می‌شود و شمار این سوراخ‌ها بسته به طراحی رینگ و نوع کاربرد، از شش تا ۱۰ عدد متغیر است. هاب در این میان، قطعه‌ی واسطی است که هم به رینگ و هم به محور وصل می‌شود تا تایر آزادانه بچرخد.

در محور عقبِ کامیون‌های میان‌وزن و سنگین، مجموعه‌ی چرخ‌ها معمولا به‌صورت دوقلو یا دوالی در جفت‌های روبه‌روی هم روی هر طرف محور عقب بسته می‌شوند. در سناریوهایی که وزن اهمیت بیشتری دارد، می‌توان به‌جای دو دوالی یا چرخ‌های دوگانه، از یک چرخ پهن‌پایه استفاده کرد؛ راهکاری که صرفه‌جویی قابل‌توجهی در وزن برای مشتری به‌همراه دارد. در هر دو حالت، چرخ‌ها با دو روش متفاوت روی هاب‌های محور نصب می‌شوند.

در راهنمای آلکوا، اصطلاح آفست به فاصله‌ی میان سطح هم‌سطح‌شده‌ی چرخ و مرکز آن اشاره دارد. در مجموعه‌ی جلو، وقتی هاب از سمت داخلی به‌صورت هم‌سطح روی فلنج داخلی چرخ می‌نشیند، از واژه‌ی اینست استفاده می‌شود و آؤتست هم فاصله‌ی میان میانه‌ی رینگ و سطح بیرونی فلنج را نشان می‌دهد. در مجموعه‌ی عقب، جایی که چرخ‌های دوالی قاعده‌ی کار هستند، فاصله‌ی میان دو نقطه‌ی میانی چرخ‌ها را فاصله‌ی دوال می‌نامند. در صورتی که به‌جای دو دوالی از یک چرخ پهن‌پایه در عقب استفاده شود، آفست می‌تواند مثبت، منفی یا صفر باشد و همه‌چیز به موقعیت هاب و فلنج نسبت به مرکز چرخ بستگی دارد.

۲۲۷۳۲۲ کد مطلب 2261062