به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در ۱ اوت ۱۸۶۱ [۱۰ مرداد ۱۲۴۰]، رابرت فیتزروی، افسر نیروی دریایی بریتانیا، اولین پیشبینی مدرنِ آبوهوا را که عموم مردم به آن دسترسی داشتند، در روزنامه «تایمز» منتشر کرد. او در این پیشبینی، دمای لندن را ۶۲ درجه فارنهایت، آسمان را صاف و وزش بادی از سمت جنوب غربی پیشبینی کرد. این پیشبینی شامل چند شهر دیگر در سراسر بریتانیا، فرانسه، دانمارک و هلند نیز میشد.
فیتزروی از سال ۱۸۵۴ به عنوان رئیس اداره هواشناسی لندن مشغول بررسی وضعیت جوی بود. پیشبینی او پس از هفت سال، از آن جهت اهمیت داشت که برای پیشبینیهایش از روشهای نوین هواشناسی بهره گرفته بود. اما میل به پیشبینی آبوهوا قدمتی بسیار طولانی دارد. در طول تاریخ، مردم براساس موقعیت سیارات، رنگ آسمان و رفتار حیواناتی چون قورباغهها و گاوها دست به پیشبینی آبوهوا میزدند. در اینجا نگاهی میاندازیم به اینکه برخی از این روشهای مشاهداتی شامل چه مواردی میشدهاند.
اخترهواشناسی؛ استفاده از سیارات برای پیشبینی وضع هوا
پیش از قرن هجدهم، دانشمندان اروپایی و عرب معمولاً پیشبینیهای آبوهوایی خود را از طریق «اخترهواشناسی» انجام میدادند. این روش بر این باور استوار بود که سیارات دیگر بر شرایط زمین تأثیرگذارند؛ اخترهواشناسان با ردیابی حرکت سیارات تصور میکردند که میتوانند وضعیت هوا را پیشبینی کنند.
آن لورنس-ماترز، استاد تاریخ در دانشگاه ردینگ که در زمینه اخترهواشناسی و ازجمله در کتاب خود با عنوان هواشناسی قرون وسطی (منتشر شده در ۲۰۱۹) نوشته است، میگوید: «این علم حدود قرن دوم میلادی با بطلمیوسِ اسکندرانی در مصر آغاز شد و تا اوایل قرن هجدهم در اروپای غربی ادامه یافت. عمر آن بسیار طولانی بود… اما در اواخر قرن هجدهم، واقعاً از مد افتاد و افراد ثروتمند و صاحبنفوذ، به جای جدی گرفتن آن، به این روش میخندیدند.» …
