به گزارش خبرآنلاین روزنامه قدس نوشت: او در شرایطی که تهدیدهای لفظی و عملیاتی علیه جمهوری اسلامی به اوج خود رسیده بود، الگویی از تعامل عمومی را به نمایش گذاشت که نهتنها در عرصه عمل کارآمد بود، بلکه میتواند بهعنوان یک مدل مفهومی در مطالعات ارتباطات سیاسی و دیپلماسی عمومی مورد تدقیق قرار بگیرد. آنچه در این یادداشت دنبال میشود، استخراج مؤلفههای کلیدی این مدل و کاربست آن در شرایط کنونی است. تفکیک سطوح نزاع (داخلی/خارجی)
یکی از برجستهترین ویژگیهای گفتمان شهید لاریجانی، تفکیک دقیق میان عرصه رقابتهای سیاسی داخلی و میدان مواجهه با دشمن خارجی بود. او در تمامی اظهارات عمومی خود، حتی در پاسخ به پرسشهای چالشبرانگیز خبرنگاران، هرگز از تریبون برای پاسخ به منتقدان داخلی استفاده نکرد. این رویکرد مبتنی بر یک اصل راهبردی بود که خود در جلسات غیرعلنی چنین تبیین میکرد: «مأموریت من مقابله با رژیم صهیونیستی و خنثیسازی زمینههای جنگ است». این روش که میتوان آن را «خارجسازی تنش» نامید، از تبدیل شدن اختلافافکنی رسانهای به یک مزیت برای دشمن جلوگیری کرده و بهدرستی سطح نزاع را به مرزهای جغرافیایی و هویتی دشمن محدود میکرد. مبتنی بر گفتوگوی حزبی فراگیر
شهید لاریجانی در یک بازه زمانی یکساله، با طیف گستردهای از احزاب و جریانهای سیاسی – منتقدان دولت – نشستهای تبیینی برگزار کرد. در این جلسات، او بدون حاشیهپردازی و با استناد به اسناد و گزارشهای مشخص، به تشریح خواستههای طرف مقابل در مذاکرات و مصادیق عینی بدعهدیهای آمریکا و رژیم صهیونیستی میپرداخت. این نوع شفافسازی، نهتنها به انسجام داخلی کمک میکرد، بلکه مانع شکلگیری روایتهای غیرواقعی در فضای رسانهای و سیاسی کشور میشد. تأکید او بر …
