به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، واقعه کربلا را نمیتوان صرفاً یک جنایت بدون پشتوانه فکری دانست. بررسی برخی گزارشهای تاریخی و روایی نشان میدهد مسئله اطاعت از حاکم و تلقی نادرست از فرمانبرداری، میتوانست در شکلگیری رفتار عاملانی چون شمر نقش تعیینکنندهای داشته باشد.
بنابر روایت حوزه، اینکه تصور شود پشت واقعه کربلا هیچ تفکر و ایدئولوژیای وجود نداشته، نادرست است. برای شناخت مبانی فکری عاملان این واقعه و آگاهی از اینکه این تفکر از چه نگرشی سرچشمه گرفته است، این دو گزارش را با دقت مطالعه کنید.
عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ، قَالَ: کَانَ شِمْرُ بْنُ ذِی الْجَوْشَنِ الضِّبَابِیُّ یُصَلِّی مَعَنَا الْفَجْرَ، ثُمَّ یَقْعُدُ حَتَّی یُصْبِحَ، ثُمَّ یُصَلِّی، ثُمَّ یَقُولُ: اللَّهُمَّ إِنَّکَ شَرِیفٌ تُحِبُّ الشَّرَفَ، وَإِنَّکَ تَعْلَمُ أَنِّی شَرِیفٌ، فَاغْفِرْ لِی. قَالَ: قُلْتُ: وَیْحَکَ، کَیْفَ تَصْنَعُ؟ إِنَّ أُمَرَاءَنَا هَؤُلَاءِ أَمَرُونَا بِأَمْرٍ، فَلَمْ نُخَالِفْهُمْ، وَلَوْ خَالَفْنَاهُمْ لَکُنَّا شَرًّا مِنْ هَؤُلَاءِ الْحُمُرِ السَّقَّاةِ.
ابی اسحاق سبیعی میگوید: …
