مبلغ – سرویس یاد: امروزه دختران نوجوان و جوان ما در میدان جنگی نابرابر ایستادهاند. از یک سو با فشارهای درسی و آموزشی مواجه هستند و از سوی دیگر با تصویری که شبکههای اجتماعی از زیبایی، موفقیت و سبک زندگی ارائه میدهند بمباران میشوند. در چنین شرایطی وقتی به سراغ تربیت میرویم، بسیاری از والدین تنها به دنبال راهکارهایی برای کنترل رفتار یا ایجاد محدودیت هستند. اما نگاهی به تاریخ اسلام و به ویژه سیره امیرالمؤمنین علی علیه السلام نشان میدهد که ستون فقرات تربیت در نگاه علوی، بیش از آنکه بر پایه دستور و نهی باشد، بر پایه کرامت و احترام به شخصیت انسان استوار است. اگر میخواهیم نسلی از دختران با اعتماد به نفس، دیندار و دارای تفکر انتقادی داشته باشیم، باید قبل از هر چیز بدانیم که کرامت چیست و چگونه در مناسبات روزمره با فرزندانمان جاری میشود.
امیرالمؤمنین علی علیه السلام در نامه سی و یکم نهج البلاغه خطاب به فرزندشان، جملهای کلیدی دارند که میتواند برای همیشه رویکرد ما را نسبت به تربیت فرزند تغییر دهد. ایشان میفرمایند: قلب نوجوان مانند زمین خالی است که هر بذری در آن افشانده شود، آن را میپذیرد. این تشبیه ساده اما عمیق، مسئولیت سنگین والدین را نشان میدهد. وقتی امام میفرمایند قلب نوجوان مانند زمین خالی است، یعنی این ذهن و قلب، مستعدترین فضا برای دریافت باورهاست و اگر ما آن را با رفتارهای تحقیرآمیز، مقایسههای آسیبزا و یا حتی بیتوجهی به نیازهای عاطفی پر کنیم، دیگر نباید انتظار داشته باشیم که در آینده میوههای اعتماد به نفس و استقلال رأی از آن برداشت کنیم. کرامت دختران ما در گرو این است که بذر احترام در این زمین کاشته شود.
بیایید این آموزه را در زندگی امروزی پیاده کنیم. وقتی دختر نوجوانی داریم که با دهها چالش از انتخاب رشته گرفته تا نوع پوشش و یا حتی نظراتش درباره مسائل اجتماعی درگیر است، اولین واکنش ما چیست؟ آیا او را به عنوان یک انسان صاحب فکر میبینیم یا به عنوان موجودی که باید دستورات ما را بیچونوچرا اجرا کند؟ کرامت یعنی به او اجازه دهیم در محیط امن خانه حرف بزند. بسیاری از والدین وقتی فرزندشان اشتباهی میکند یا نظری متفاوت دارد، به جای گفتوگو به سمت قضاوت میروند. این قضاوت یعنی شکستن کرامت او. وقتی مادری به دخترش میگوید …
