به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، هم میهن در یادداشتی درباره توئیت روز گذشته مسعود پزشکیان درباره تفاهمنامه اخیر ایران و آمریکا نوشت:
ساعاتی پس از آن که مهمترین رسانۀ مخالف توافق و گشایش تنگۀ هرمز (بر اساس فرمول همکاری ورودی - خروجی با عمان) نوشت: "ایران نه تنها نباید به تفاهمنامه برگردد و تنگۀ هرمز را باز کند بلکه حملات به تأسیسات و پایگاهها و منافع آمریکا هم نباید متوقف شود"، رییس جمهور پزشکیان از تفاهمنامه به عنوان "مرکز ثقل مرکز روابط خارجی در آینده" یاد و تصریح کرد: "تفاهمنامهای که امضا شد حاصل خِرَد جمعی بود و همۀ اعضای شعام (شورای عالی امنیت ملی) با آن همدلاند."
اصرار پزشکیان بر تفاهمنامه البته از چشم مخالفان دور نماند کما اینکه امروز از اصرار رییس جمهوری بر این سند انتقاد کرده و نوشتهاند: "آقای پزشکیان به جای اصلاح مسیر طی شده همچنان میخواهد در مسیر بن بست قبلی قدم بگذارد."
این در حالی است که موضع شخص پزشکیان نیست بلکه اجماع شورای عالی امنیت ملی با یک استثناست و از آن ۱۲ نفر که عالیترین مقامات کشور را تشکیل میدهند حتی یک نفر هم اظهار پشیمانی نکرده است و از بازی های روزگار است که مدعی ترین مدعیان نظام مصوبۀ شورای عالی امنیت ملی را به چالش بکشند در حالی که پیش از این برای همه لازمالاجرا می دانستند و به عمد به این نکته توجه نمی کنند که آنچه رهبری نظام در پیام مشهور به "علی الاصول"بر آن تأکید ورزید دیدگاه پیشینی بود نه نظر پسینی در مقام ردّ و وتو و مشخصا در پیام اخیر به حزبالله لبنان به یکی از بندهای آن اشاره شده است.
به نظر میرسد بیتوجهی رییس جمهوری به مدعاهای منتقدان رادیکال توافق و به بیان درستتر مخالفان گفتمان صلح سبب شده به جای متهم کردن اطرافیان رییس جمهوری سراغ خود پزشکیان بروند و از او انتقاد کنند که چرا پای امضای خود ایستاده و از طرف مقابل هم میخواهد پایبند باشد.
همانها که او را از نَقل خاطره از رهبر شهید منع کرده بودند دیروز از زبان او در دیدار با اعضای ستادهای انتخاباتی در سال ۱۴۰۳ شنیدند که گفت: …
