به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ امپراتوری عثمانی تنها یک دولت تاریخی نبود؛ بلکه پدیدهای ژئوپلیتیک بود که به مدت شش قرن، نبض قدرت در سه قاره اروپا، آسیا و آفریقا را در دست داشت. در طول این ۶۰۰ سال، ۳۶ سلطان بر مسند قدرت تکیه زدند. برخی از آنها حاکمانی مطلق بودند که بر زندگی و مرگ میلیونها نفر فرمان میراندند و برخی دیگر تنها مهرههایی در دست قدرتهای خارجی بودند. اما اگر بخواهیم عصاره این تاریخ شگفتانگیز را در چند چهره خلاصه کنیم، باید به سراغ شش معمار اصلی این امپراتوری برویم؛ از یک جنگجوی کوچک مرزی تا یک اصلاحطلب تراژیک.
در ادامه، نگاهی میاندازیم به زندگی و میراث شش سلطان قدرتمندی که نهتنها امپراتوری عثمانی، بلکه تاریخ جهان را برای همیشه تغییر دادند.
عثمان خان اول، از پرترههای امپراتوران ترکی، اثر جان یانگ، ۱۸۱۵، هدیه باربارا کیپر عثمان اول: بنیانگذاری که بذر یک امپراتوری سهقارهای را کاشت (حکومت: ۱۳۲۴-۱۲۹۹)
در اوایل قرن چهاردهم، عثمان غازی حاکم یکی دیگر از شاهزادهنشینهای ترکمان در آناتولی، ترکیه امروزی، بود. از زمانی که امپراتوری بزرگ سلجوقی در حدود قرن سیزدهم از صحنه جهانی محو شد، خلاء قدرتی در سرزمینهایی که زمانی سلطنت روم را تشکیل میدادند، به وجود آمده بود.
برخلاف شاهزادهنشینهای ترک در شرق که نگران مغولها بودند، عثمان اول بر یک بیگلیک در شمال غربی آسیای صغیر حکمرانی میکرد. این منطقه به مرزهای بیزانس نزدیکترین بود، بنابراین او اغلب با امپراتوری بیزانس وارد جنگ میشد. فتوحات عثمان، عثمانیها را به دروازههای بورسا و نیقیه رساند؛ شهرهایی که پسر و جانشینش، اورخان، در دوران حکومت خود آنها را تسخیر کرد.
کل سلسله به نام بنیانگذارش، عثمان، نامگذاری شده است. این نام در اصل ریشه عربی (عثمان) دارد، اما اروپاییها آن را براساس یک تلفظ و اقتباس ایتالیایی به صورت «اتومان» تلفظ کردند. در زبان انگلیسی، صفت آن «عثمانلی» بود که امروزه در اکثر زبانها، ازجمله ترکی (Osmanlı İmparatorluğu) استفاده میشود.
از آنجا که منابع معاصر بسیار کمی درباره حکومت عثمان وجود دارد، میتوان با اطمینان گفت که بزرگترین دستاورد اولین سلطان، نامگذاری امپراتوریای بود که درنهایت …
