به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) در روز یازدهم ذی القعده سال 148 ق در مدینه دیده به جهان گشود.[1] مادرش بانویی بافضیلت به نام «تُکتَم» بود که پس از تولد حضرت، از طرف امام کاظم (علیه السلام) «طاهره» نام گرفت.[2] کنیه او «ابوالحسن» و مشهورترین لقبش «رضا» است.
بنابر روایت الشیعه، دوران کودکی و نوجوانی و جوانی علی بن موسی الرضا (علیه السلام) مصادف بود با خلافت تعدادی از خلفای عباسی. هنگام ولادت امام رضا (علیه السلام ) منصور دوانیقی، در اوج قدرت و سلطه بود، منصور دوانیقی برای تثبیت پایه های حکومت خویش عده زیادی را به قتل رساند. پس از حکومت ظالمانه منصور پسرش مهدی عباسی روی کار آمد هر چند او در ابتدا به قتل و آزار و شکنجه دست نزد، اما پس از مدتی به ظلم و خون ریزی اقدام نمود.[3]
امام موسی کاظم (علیه السلام) پدر گرامی علی بن موسی الرضا (علیه السلام) توسط مهدی عباسی به بغداد احضار گردید.[4] اما پس از مدتی امام را به مدینه بازگرداند و طولی نکشید که مهدی عباسی به هلاکت رسید[5] و هادی عباسی جانشین او گردید. با مرگ هادی عباسی برادرش هارون الرشید به حکومت رسید. هارون پس از مدتی امام هفتم را به مرکز خلافت جلب نمود و آن حضرت را بعد از چندین سال نگه داشتن در زندان به شهادت رساند.[6]
امام کاظم (علیه السلام) در 25 رجب سال 183 ق. در سن 55 سالگی به شهادت رسید.[7] در این زمان امام رضا (علیه السلام) 35 ساله بود. و امامت آن حضرت از همین زمان آغاز گردید.
خلفای معاصر علی بن موسی الرضا (ع)
مدت امامت امام رضا (علیه السلام) بیست سال بود که ده سال آن، معاصر با خلافت «هارون الرشید» و پنج سال معاصر با خلافت «محمد امین» و پنج سال آخر نیز معاصر با خلافت «عبدالله مامون» بود. امام تا آغاز خلافت مأمون در زادگاه خود، شهر مدینه، اقامت داشت.
احضار علی بن موسی الرضا (ع) به خراسان به بهانه ولیعهدی توسط مامون
مامون در سال 201ق جابر بن ضحاک و فرناس خادم را از خراسان به مدینه فرستاد تا علی بن موسی الرضا (علیه السلام) را به مرو احضار کند. وقتی اما رضا (علیه السلام) به مرو رسید مامون عباسی آن حضرت را گرامی داشت و در کنار خود بر سریر نشاند و او را ولی عهد خود قرار داد.
