به گزارش خبرگزای خبرآنلاین؛ در اقتصاد معدن، انرژی به یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده تولید تبدیل شده است. اگر تا چند سال پیش فعالان معدنی بیش از هر چیز نگران نرخ ارز، تأمین ماشینآلات یا حقوق دولتی بودند، امروز مهمترین دغدغه آنها دسترسی پایدار به برق، گازوئیل و آب است. تداوم ناترازی برق، محدودیت تأمین گاز در فصل سرد، مشکلات تأمین سوخت و تشدید تنش آبی، بخش معدن را با نوعی نااطمینانی مزمن روبهرو کرده است؛ وضعیتی که نهتنها برنامهریزی تولید را مختل میکند، بلکه سرمایهگذاری و توسعه را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
پدرام پیروینسب کارشناس بخش معدن در این خصوص گفت: محدودیت در تأمین انرژی به یکی از جدیترین موانع تولید در بخش معدن و صنایع معدنی تبدیل شده است و این چالش هر سال بیشتر میشود. ناترازی مزمن برق و گاز به بزرگترین مانع تحقق اهداف توسعه معادن تبدیل شده است؛ سال گذشته با آغاز فصل سرد، محدودیت گاز و امسال نیز با شروع فصل گرم، قطعیهای گسترده برق، زنجیره معدن و صنایع معدنی را با مشکلات جدی مواجه کرد.
وی افزود: توقفهای مکرر خطوط تولید، افزایش استهلاک تجهیزات، رشد هزینههای سربار، کاهش بهرهوری و ناتوانی در ایفای تعهدات صادراتی از مهمترین پیامدهای این وضعیت است. فعالان معدنی بازاری را که سالها برای بهدست آوردن آن هزینه شده، بهسادگی از دست میدهند و بازگشت دوباره به آن زمانبر و پرهزینه خواهد بود.
این کارشناس با اشاره به اینکه نبود برنامه روشن و زمانبندیشده برای عبور از این وضعیت، نگرانی فعالان بخش خصوصی را افزایش داده، تصریح کرد: برق و گازوئیل دو رکن اصلی تأمین انرژی در معادن هستند و هرگونه اختلال در تأمین این دو حامل انرژی، مستقیماً فرآیند استخراج، حملونقل، فرآوری و تولید را تحت تأثیر قرار میدهد. وی همچنین به آثار ناشی از جنگ بر تأمین سوخت اشاره کرد و گفت: کاهش تولید در برخی پالایشگاهها، فشار مضاعفی بر تأمین گازوئیل وارد کرده و برخی واحدها علاوه بر محدودیت برق، در تأمین سوخت ماشینآلات معدنی نیز با چالش مواجه هستند.
پیروینسب با اشاره به اینکه بسیاری از واحدهای صنعتی و معدنی عملاً تنها ۴ روز در هفته امکان استفاده از برق را دارند، گفت: وقتی واحدهای تولیدی ناچارند بخش قابلتوجهی از زمان خود را در خاموشی سپری کنند، …
