به گزارش خبرآنلاین، روزنامه اعتماد نوشت: نکته اساسی که مخالفان حجاب باید قبل از هر چیز به آن توجه داشته باشند و به عبارت دیگر پرسشی که باید به آن پاسخ دهند، این است که آیا بیحجابی را یک آسیب یا ناهنجاری اجتماعی میدانند یا خیر؟ ممکن است پاسخ دهند در حد عرف رایج جامعه ناهنجاری تلقی نمیشود ولی خارج از عرف بلی.
حال سوال دیگری مطرح میشود که عرف جامعه در این موضوع چیست؟ آیا عرف را سنتها و آداب و رسوم و در یک کلام فرهنگ جامعه تعیین میکند یا مرجع و منبع دیگری؟ مثلا طرحها و مدهای وارداتی از آن سوی مرزها و نیز تبلیغات خارجی چقدر در تعیین حد و مرز عرف سهم و نقش دارند؟ پارهای از منتقدان مطهری میگویند: «عرف جامعه چنان تعیینکننده است که میتواند بر چهرهای مانند علی مطهری تاثیر بگذارد که در عین باور به آزادیهای سیاسی، با آزادی اجتماعی و پذیرش تنوع سبک زندگی در نسل جدید کنار نیامده است» پس اگر عرف جامعه چنان تاثیر پررنگی دارد که مطهری را بهزعم این منتقد در مقابل آزادیهای اجتماعی قرار داده است، باید تعریف دقیقی از آن ارایه شود وگرنه چنین تلقی خواهد شد که «عرف» بازار مکارهای است که هر کالای مرغوب و نامرغوبی را میتوان در آن سراغ گرفت و کمترین انتقادی به آن با انگ و برچسب آزادیاستیزی روبهرو خواهد شد.
ضمنا باید امثال گوینده این سخن به این سوال پاسخ بدهند که عرف با زمان چه نسبتی دارد و آیا گذشت زمان موجب تغییر و تحول در عرف خواهد شد یا اینکه عرف یک مقوله ثابتی است که مرور زمان تاثیری در آن نخواهد داشت؟حال اگر بعد از تعریف حد و رسم عرف، منتقدان در این نقطه با ما همعقیده باشند که موارد و مصادیقی هم وجود دارد که خارج از عرف شمرده میشوند - که متاسفانه در حال گسترش نیز است - آن وقت با چنین مواردی چه باید کرد؟
برخی مخالفان حجاب هنگامی که سخن از راهحل به میان میآید، به مطهری و امثال او میگویند: «یا باید به جمع مدافعان اعمال زور و تهدید بپیوندد یا اینکه مثل بسیاری دیگر از متدینان، در مورد حجاب شهروندان نیز همان رواداری را بپذیرد که در مورد نماز و روزه آنان پذیرفته شده است»
مطابق این پیشنهاد، برای حل مشکل بیحجابی دو راه بیشتر وجود ندارد: یکی اعمال زور و به تعبیری بگیر و ببند و دیگری تسلیم …
