قضاوت ناعادلانه میان فرزندان، آسیبهای عمیقی بر روحیه آنان میگذارد. بسیاری از دلزدگیهای فرزندان از نماز، ریشه در رفتارهای نادرست و غیرمنصفانه والدین دارد. وقتی «منیت» والدین بر عدالت پیشی میگیرد، کودک از دین و نماز فاصله میگیرد. آیتالله حائری شیرازی این آسیب تربیتی را به روشنی تحلیل کردهاند.
بچههایتان گاهی میشود با هم دعوایشان میشود، بین اینها میخواهد قضاوت کنید، خیلی کار خطرناک است. هر چه بینماز میشوند بچههایتان به خاطر همین است. چرا؟
چون این بچهها به نظر شما بچه هستند. ده تا شما را رنگ میکند. بعضیهایشان هستند هم فحش بد میگویند، هم اذیت میکنند، و هم میزنند، و هم گریه میکنند، شکایت میکنند، و بعد پدر و مادر را تحریک میکنند. و او آدم بیتقصیر است و شما در این قسمت مغلوب اظهارات و گریهها و حرفهای این میشوید. یک نگاه تند میکنی، وای بالاتر بروی، یک پشت دستی میزنی، وای بالاتر بروی یک سیلی بزنی، یک لگد بزنی.
بعد میدانی چه میگوید؟ بعد از مدتی شما متوجه میشوید که چه کسی مقصر است، بچهات هم متوجه میشود که تو متوجه شدی، اما روی بزرگواریات نمیآوری. ما اگر این دفعه گفتیم اشتباه کردیم، اینها هم میگویند همه کارهای بابامان اشتباه است، دیگر اصلاً ما را تحویل نمیگیرند و حرف ما را قبول نمیکنند. این شیطان است، «الشَّیْطَانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَیَأْمُرُکُم بِالْفَحْشَاءِ» میدانی به تو میگوید: اگر گفتی سبک میشوم، به او میگوید نگاه کن، پنجاه سال نماز خوانده، آخرش چه جوری حق تو را ضایع میکند، روی بزرگواری خودش هم نمیآورد. تو هم پنجاه سال دیگر نماز میخوانی آخرش مثل بابا می شوی، بعد میبینی بچه تارک نماز شده است. بعد میبینی بچه تا بهش نگویی نماز نمیخواند، باید صبحها بیدارش کنی، باید هی بهش بگویی نمازت را خواندی؟ نمازت را خواندی؟ نشد.
اما اگر بیایی بهش بگویی دخترم حق تو ضایع شده، من اشتباه کردم، تو من را ببخش، دو رکعت هم نماز بخوان، بعد بگو خدایا پدرم اشتباه کرد، تو پدرم را ببخش. مادر بگوید دو رکعت نماز خواند، خدایا مادرم را هم ببخش. بعد می بینی بچه چه میگوید؟ میگوید این نمازش وادار کرد که بیاید از من عذرخواهی کند؟ عاشق نماز میشود.
بچهها زمانی نماز را میپذیرند که نماز بر منیت شما قالب بشود، نماز مافوق امپراتوری شما باشد.
منبع:حوزه کد مطلب 2255847
