واقعه عاشورا با شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام و یاران وفادار ایشان پایان نیافت؛ بلکه از همان لحظه، فصل دیگری از نهضت حسینی با نقشآفرینی آگاهانه و شجاعانه بانوان اهلبیت علیهمالسلام آغاز شد،ازاینرو، در مجموعه گفتوگوهای «مکتب زینبی» بر آنیم تا در گفتوگو با حجتالاسلام امیرحسن مظفریزاد، کارشناس و پژوهشگر تاریخ اسلام، ابعاد گوناگون و کمتر بازخوانیشده نقش بانوان اهلبیت علیهمالسلام را در زنده نگهداشتن نهضت عاشورا بررسی کنیم؛
بنابر روایت حوزه، در ادامه، شما را به مطالعه مشروح این گفتوگوی تاریخی ـ تحلیلی دعوت میکنیم.
آقای مظفریزاد؛ با عنایت به سلسله مباحثی که در پرونده «مکتب زینبی» داشتیم و با مرور نقشهای متنوع و حیاتی زنان در واقعه کربلا، چگونه میتوان این الگوی بیبدیل را به جامعه امروز پیوند زد؟ به نظر شما با توجه به هجمههای فرهنگی و تقابل تمدنی علیه جایگاه زن در عصر حاضر، زنانِ پیرو مکتب زینبی برای تداوم این نهضت و کنشگریِ اثرگذار در عرصههای سیاسی، اجتماعی و تربیتی در دنیای امروز، چه تکالیف و وظایفی بر دوش دارند و چگونه میتوانند آن «نقشآفرینیِ تاریخی» را در عصر کنونی بازتولید کنند؟
بسمالله الرحمنالرحیم
با توجه به جایگاه زن در عالم بشریت و اینکه خداوند تبارکوتعالی زن و مادر را در جایگاه قداست و تربیت قرار داده است، قطعا در حوادث تاریخی، نقش زنان، چه بهصورت مستقیم و چه غیرمستقیم، کاملا مشهود و ملموس است.
به تعبیر حضرت امام خمینی(رحمةاللهعلیه)، در عظمت زن همین بس که نیمی از جامعه را زنان تشکیل میدهند و نیم دیگر جامعه نیز به دست آنان تربیت میشود.
در مباحث مربوط به اسلام نیز دقیقا همین نکته وجود دارد؛ از پیامبر خاتم(صلیاللهعلیهوآلهوسلم) که حضرت آمنه(سلاماللهعلیها) را داریم، تا امیرالمؤمنین(صلواتاللهعلیه) که حضرت فاطمه بنت اسد(سلاماللهعلیها) را در کنار خود داشتهاند.
همچنین حضرت زهرا(سلاماللهعلیها) و حضرت خدیجه(سلاماللهعلیها) نقش فوقالعادهای در این جایگاه ایفا کردند. درباره سایر اهلبیت(صلواتاللهعلیهم) نیز، در رأس همه آنان، حضرت صدیقه شهیده(سلاماللهعلیها) قرار دارد که امالائمه هستند و همه اهلبیت(علیهمالسلام) …
