به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ انتظارات چندان بالا نبود وقتی رئیسجمهور «رونالد ریگان» و رهبر شوروی، «میخائیل گورباچف»، برای دیداری شتابزده در سال ۱۹۸۶ وارد ریکیاویک، پایتخت ایسلند، شدند. اما آنچه قرار بود گفتوگویی غیررسمی برای احیای مذاکرات هستهای متوقفشده باشد، به یکی از دراماتیکترین رویاروییهای دوران جنگ سرد تبدیل شد.
در دو روز گفتوگو در جزیرهای بادخیز، ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی بیش از آنچه هرکسی تصور میکرد به حذف کامل زرادخانههای هستهای خود نزدیک شدند. هرچند مذاکرات درنهایت فروپاشید، اما همین گفتوگوها بذر معاهدههای مهمی را کاشت که بعدها شمار سلاحهای هستهای جهان را بهطور چشمگیری کاهش داد. کلاهکهای هستهای به اوجی خطرناک میرسند
در میانه دهه ۱۹۸۰، تهدید نابودی هستهای ــ چه در اثر حملهای تصادفی و چه عمدی ــ بر جهان سایه افکنده بود. ایالات متحده و اتحاد شوروی انبارهایی عظیم از سلاحهای هستهای گرد آورده بودند که در سال ۱۹۸۶ به اوج خود رسید و شمار آنها به حدود ۷۰ هزار کلاهک رسید.
اگرچه نشست نوامبر ۱۹۸۵ در سوئیس میان ریگان و گورباچف یخ روابط میان رهبران دو ابرقدرت هستهای را تا حدی شکست، اما جنگ سرد همچنان در سرمای عمیق خود باقی مانده بود. «گیوم سرینا»، نویسنده کتاب رویایی ناممکن: ریگان، گورباچف و جهانی بدون بمب، میگوید: «میانه دهه ۱۹۸۰ زمان اوج شمار کلاهکهای هستهای بود؛ بنابراین واقعاً دورهای خطرناک به شمار میرفت. هر دو رهبر فهمیده بودند که این مسئله مشکلی بزرگ است و نگهداری از آن زرادخانه هزینه بسیار زیادی دارد.»
در حالی که مذاکرات کاهش تسلیحات به بنبست رسیده بود و هزینههای عظیم نظامی برنامههای اصلاح اقتصادی گورباچف را پیچیدهتر میکرد، او در میانه سپتامبر ۱۹۸۶ پیشنهاد «یک دیدار کوتاه و رودررو» با ریگان را داد تا این بنبست شکسته شود. دو طرف توافق کردند سه هفته بعد در کشور بیطرف ایسلند با یکدیگر دیدار کنند.
مقامهای آمریکایی انتظار چندانی از این دیدار نداشتند. «کن ادلمن»، مدیر کنترل تسلیحات در دولت ریگان و نویسنده کتاب لبه جنگ: در آن آخرهفته ریگان و گورباچف که جهان را تغییر داد، میگوید: «به ما گفته شده بود که گورباچف برای تقویت جایگاه داخلی …
