به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دوران میان دو جنگ جهانی، بهویژه در اروپا، دورهای از تحولات و آشفتگیهای سیاسی گسترده بود. این قاره شاهد رویارویی ایدئولوژیها بود و نیروهای کمونیسم، فاشیسم و لیبرالیسم در هر کشور با یکدیگر به نبرد پرداختند. ایتالیا یکی از نخستین کشورهایی بود که شاهد پیروزی قاطع یکی از این جریانها شد. نارضایتی از جنگ جهانی اول و تشدید بحران اقتصادی، به افزایش چشمگیر گرایشهای سیاسی افراطی انجامید. اما چگونه بنیتو موسولینی، که پیشتر سردبیر بدنام یک روزنامه سوسیالیستی بود، توانست جلوی موج جنبش انقلابیِ رو به گسترش را بگیرد، نظم لیبرال موجود را که دههها آشوب و بحران را پشت سر گذاشته بود برهم بزند و پادشاه ویکتور امانوئل سوم را وادار کند زمینه را برای انتقال قدرتی عمدتاً بدون خونریزی فراهم کند؟
از چپ به راست: دیوید لوید جورج از بریتانیا، ویتوریو اورلاندو از ایتالیا، ژرژ کلمانسو از فرانسه و وودرو ویلسون از ایالات متحده؛
برگرفته از آرشیو ملی، واشنگتن دیسی، ۱۹۱۹، به نقل از واشنگتن پست پایان جنگ جهانی اول و بنیتو موسولینی …
