ریحانه اسکندری: پنجم شهریور برای سینما و تئاتر ایران فقط یادآور رفتن یک بازیگر نیست؛ یادآور خاموششدن صدای هنرمندی است که بخش مهمی از عمرش را روی صحنه، پشت صحنه و مقابل دوربین گذراند. داود رشیدی حائری، بازیگر، کارگردان، مترجم و تهیهکنندهای که نامش برای چند نسل با نقشهای ماندگار سینما و تلویزیون گره خورده است، پنجم شهریور ۱۳۹۵ در ۸۳ سالگی در تهران از دنیا رفت؛ اما کارنامهاش همچنان بخشی از حافظه تصویری و نمایشی ایرانیان است.
رشیدی از آن دسته بازیگرانی نبود که تنها با یک نقش یا یک فیلم شناخته شوند. کارنامه او از نمایشهای صحنهای و ترجمه آثار نمایشی خارجی آغاز شد و به فیلمهایی چون «کندو» و «کمالالملک» و سریالهایی مانند «هزاردستان»، «گل پامچال»، «ولایت عشق»، «امام علی(ع)» و «مختارنامه» رسید. در واقع، اگر بخواهیم زندگی حرفهای او را در یک جمله خلاصه کنیم، باید بگوییم رشیدی از نسلی بود که بازیگری را نه یک شغل، بلکه بخشی از یک زندگی هنری چندوجهی میدانست. از خانوادهای دیپلمات تا صحنه تئاتر …
