ماجرا به حادثه ۱۱ اسفند ۱۴۰۴ (۲ مارس ۲۰۲۶) بازمیگردد؛ زمانی که دو فروند جنگنده سوخو-۲۴ نیروی هوایی ارتش ایران در جریان پاسخ به حملات آمریکا و اسرائیل، وارد قلمرو هوایی قطر شدند. سخنگوی وزارت خارجه قطر تاکید کرده است که پس از نقض حریم هوایی و اطمینان از مسیر هدفگیری جنگندهها، نیروهای مسلح قطر بر اساس قواعد درگیری و پس از عدم دریافت پاسخ به هشدارهای ارتباطی، «اقدامات لازم را برای دفاع از قلمرو خود طبق حقوق بینالملل» انجام دادند.
سخنگوی وزارت خارجه قطر با رد ادعای بازداشت سه خلبان (جواد صالحی، عبدالمجید دشتیان و عمران بهروشیان)، تاکید کرد که تیمهای جستجو و نجات قطر صرفاً وظایف خود را برای یافتن بقایای پیکر خلبانان انجام دادهاند. به گفته وی، دوحه از طریق کانالهای رسمی با طرف ایرانی ارتباط برقرار کرده و هماهنگیهای لازم را برای تحویل پیکر یکی از خلبانان پیدا شده (شهید مجید کاظمی) طبق حقوق بشردوستانه بینالمللی انجام داده است.
الانصاری همچنین افشا کرد که قطر در ماه آوریل (اردیبهشت ۱۴۰۵) از یک تیم فنی و کارشناسی ایرانی دعوت کرده بود تا با سفر به دوحه از نزدیک در جریان جزئیات و اسناد عملیات جستجو و نجات قرار گیرند، اما طرف ایرانی تا کنون به این دعوت رسمی پاسخی نداده است.
این سخنان در حالی مطرح میشود که فرمانده کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح ایران در نامه خود به مریانا اسپولیاریک (رئیس صلیب سرخ)، دولت قطر را به نقض مواد ۷۰ و ۷۸ کنوانسیون سوم ژنو متهم کرده بود. ایران مدعی است سه خلبان دیگر این حادثه بهطور زنده توسط نیروهای قطری به اسارت گرفته شدهاند و دوحه با منع تماس و دیدار، موازین بینالمللی مرتبط با اسرای جنگی را نادیده گرفته است.
تکذیب صریح دوحه و تاکید بر انجام اقدام پدافندی طبق «دفاع از قلمرو»، ابعاد دیپلماتیک و حقوقی پرونده سقوط سوخو-۲۴های ایرانی در حاشیه خلیج فارس را وارد مرحله تازهای کرده است؛ پروندهای که با وجود تعقیب دیپلماتیک، اکنون با بنبست روایتی میان تهران و دوحه مواجه شده است.
۴۲/۴۲ کد مطلب 2260813
