گروه اندیشه: داود نجفی پژوهشگر پویش توسعه فکری توسعه، در مطلبی که در سایت این مرکز نوشته، به موضوع قدرت دولت، و امکان انقلاب پرداخته است. این یادداشت را در ادامه می خوانید:.
****
یکی از بنیادیترین پیشفرضهای نظریههای کلاسیک انقلاب آن است که وقوع انقلاب را باید عمدتاً محصول نارضایتیهای اجتماعی، بحرانهای اقتصادی یا بسیج مخالفان دانست. در این رویکردها، دولت غالباً در مقام بازیگری ظاهر میشود که پس از آغاز بحران، یا قادر به مهار آن است یا در برابر آن فرو میپاشد. با این حال، پژوهشهای جدید در جامعهشناسی تاریخی و مطالعات دولت نشان دادهاند که این تصویر، رابطه میان دولت و انقلاب را بهشدت سادهسازی میکند. دولت صرفاً بازیگری نیست که پس از آغاز انقلاب واکنش نشان دهد؛ بلکه ویژگیهای ساختاری و نهادی آن از همان ابتدا بر احتمال شکلگیری وضعیت انقلابی اثر میگذارد. از این منظر، قدرت و انسجام دولت نهتنها بر نتیجه انقلاب، بلکه بر امکان وقوع آن نیز تأثیر تعیینکننده دارند. …
