ریحانه اسکندری: در هفتادوششمین دوره جشنواره فیلم برلین در ماه فوریه، ویم وندرس، رئیس هیئت داوران، پس از آنکه در جریان پاسخگویی به پرسشهای خبرنگاران درباره اسرائیل و فلسطین گفت کارگردانان سینما باید «از سیاست دور بمانند»، با انتقادهای گستردهای روبهرو شد.
واکنشها به اظهارات وندرس بسیار شدید بود. آرونداتی روی، نویسنده، از جمله افرادی بود که در اعتراض به این اظهارات از حضور در جشنواره انصراف داد. تریشیا تاتل، مدیر هنری جشنواره برلین، نیز مجبور شد درباره موج رسانهای شکلگرفته که میتوانست جشنواره را تحتالشعاع قرار دهد، بیانیهای رسمی صادر کند. اعتراض به نفوذ سیاسی در جشنواره کن
در جشنواره کن نیز هزاران نفر از فعالان حرفهای سینما، از جمله خاویر باردم و مارک رافلو، بازیگران و کن لوچ، کارگردان، طوماری را امضا کردند که در آن از افزایش نفوذ ایدئولوژیک وینسنت بولوره، میلیاردر راستگرا و سهامدار اصلی شرکت بزرگ تلویزیون پولی کانال پلاس و بزرگترین سرمایهگذار سینمای فرانسه، انتقاد شده بود.
حتی تماشاگران جشنواره، هنگام نمایش نشان تجاری کانال پلاس و استودیوکانال در عنوانبندی فیلمهایی که این شرکتها در تأمین مالی آنها نقش داشتند، آنها را هو کردند.
پس از آن، گفتمان سیاسی در جشنواره کن به بحثی داغ درباره استفاده از هوش مصنوعی در سینما تغییر مسیر داد.
دمی مور، یکی از اعضای هیئت داوران، از صنعت سینما خواست راههایی برای همکاری با هوش مصنوعی و در عین حال محافظت از خود در برابر آن پیدا کند.
او گفت: «هوش مصنوعی اینجاست و مبارزه با آن به معنای مبارزه با چیزی است که نبرد با آن را خواهیم باخت.»
اظهارات مور موج گستردهای از واکنشها را در فضای مجازی به دنبال داشت.
اکنون که سیاست، جشنوارههای برلین و کن را تحتتأثیر قرار داده است، این پرسش مطرح میشود که این روند در ونیز چگونه پیش خواهد رفت؟ سیاست حتی پیش از آغاز جشنواره به ونیز رسید
بحثهای سیاسی پیرامون روسیه و اسرائیل حتی پیش از آغاز جشنواره به جزیره لیدو، محل برگزاری جشنواره ونیز، رسید. …
