این بزرگواران، در کنار خادمان موکبها و در میان خیل عظیم زائران و عاشقان سیدالشهدا(ع)، در مسیرهای پیادهروی کربلا حضور مییابند تا نشان دهند که اربعین تنها یک حرکت عظیم انسانی و عاطفی نیست؛ بلکه مدرسهای جهانی برای شناخت حسین(ع)، اندیشهٔ او، آرمانهای نهضت او و رسالت انسان در برابر حق و حقیقت است.
در این مسیر، اقامهٔ نماز یومیه به شیوهٔ جماعت و برگزاری برنامههای عبادی، تنها بخشی از این تلاش ارزشمند است؛ پس از آن، علما و اساتید حوزه با حضور در میان زائران، به ایراد سخنرانی، پاسخگویی به پرسشها، تبیین معارف اسلامی و بازخوانی اهداف قیام حضرت اباعبدالله الحسین(ع) میپردازند و میکوشند این اقیانوس بیکران عشق را با معرفت، بصیرت و آگاهی همراه سازند.
چه زیباست که در این مسیر، در کنار آب و غذا و استراحتگاه و خدمات رفاهی، غذای جان و توشهٔ معرفت نیز به زائران عرضه میشود؛ چرا که حسین(ع) تنها برای آنکه بر او بگرییم، قیام نکرد؛ بلکه قیام کرد تا انسان را از جهل به معرفت، از غفلت به بیداری و از اسارت نفس و ظلم به آزادگی و کرامت برساند.
از همین رو، این حرکت فرهنگی و علمی، تنها به منبر و سخنرانی محدود نمیشود؛ بلکه با پاسخگویی به شبهات، گفتوگوهای چهرهبهچهره با زائران، نشستهای علمی و معرفتی، تبیین سیره و کلمات امام حسین(ع)، معرفی اندیشه و میراث اهلبیت(ع)، ارتباط با نسل جوان، پاسخ به پرسشهای اعتقادی و اجتماعی و ایجاد فضای گفتوگو میان زائران و عالمان دینی، تلاش میشود پیام عاشورا از سطح احساس به عمق اندیشه و رفتار انسان راه یابد.
و چه باشکوهتر آنگاه که میبینیم چهرههای علمی و حوزوی و خاندانهای شناختهشدهٔ مرجعیت و علم نجف اشرف، در این ایام، حضور خود را به گوشهای خاص محدود نکردهاند؛ بلکه در گسترهٔ مواکب و مسیرهای منتهی به کربلا، با برنامهریزی و سازماندهی گسترده، در خدمت زائران قرار گرفتهاند.
این مجموعهٔ ارزشمند، به مدیریت و هدایت آیتالله اشکوری، سالهاست که تلاش کرده است از ظرفیت بینظیر اربعین برای یک حرکت عمیق علمی، فرهنگی، دینی و اجتماعی بهره گیرد؛ حرکتی که در آن، عالم دینی از جایگاه رسمی و معمول خود فاصله میگیرد، در میان مردم و در متن جامعه حضور پیدا میکند و در همان جادهای که میلیونها انسان با پای پیاده …
