به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، کودکی که محبت نبیند، ممکن است برای پیدا کردن آن به بیرون از خانه پناه ببرد؛ و کودکی که فقط با دستور و تنبیه بزرگ شود، لزوماً دیندارتر نخواهد شد. در نگاه اهلبیت(ع)، تربیت فرزند از محبت، گفتوگو، بازی، تشویق و الگو بودن والدین آغاز میشود و آموزش دین باید در فضایی از مهر و مدارا شکل بگیرد؛ اما سؤال اینجاست که والدین دقیقاً چگونه میتوانند این مسیر را درست طی کنند؟
تربیت فرزند، موضوعی است که در آموزه های اسلامی، توجه ویژه ای بدان شده است. در این راستا، سلسله سفارش هایی از معصومان(ع) بیان شده که می تواند چراع راه والدین در تربیت صحیح فرزندان خود باشد.
بنابر روایت الشیعه، در ادامه به برخی از این توصیه ها پیرامون تربیت فرزند اشاره می کنیم:
ابراز دوستی و محبت به بچه ها
سرمنشأ بسیاری از انحرافات در بین پسران و دختران جوان، عدم رضایت از کانون محبّتی خانواده است. روابط پنهان، خانه گریزی، روی آوردن به مواد مخدر و مجالس گناه و بسیاری از معضلات دیگر، ریشه در عدم ارضاء حس دوستی برای جوان در کانون خانواده می باشد. انسانها، کوچک و بزرگ، مرد و زن، همه تشنه محبّت و توجه دیگران هستند. یکی از حکمت های ازدواج و تشکیل خانواده، به وجود آمدن یک کانون عاطفی برای گفتن و شنیدن ابراز محبّتهاست.
امام ششم(ع) از رسول خدا(ص) روایت می کند: اَحِبُّوا الصِّبْیانَ وَ ارْحَمُوهُمْ.(1)؛ فرزندانتان را دوست بدارید، و به آنان رحمت آورید.
بعضی از مردم، علاقه چندانی به کودکان خود نشان نمی دهند، یا اگر علاقه دارند، اظهار نمی کنند و در رفتار با آنان، خشن و تند و سختگیرند. اینان بدانند که با این روش، که روشی غیرانسانی و اسلامی است، خود را از رحمت حق محروم می کنند.
امام صادق(ع) فرمود: اِنَّ اللّهَ لَیَرْحَمُ الْعَبْدَ لِشِدَّهِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ.(2)؛ همانا خداوند به بنده اش محض شدت عشقش به فرزندانشان رحم می کند.
امام هفتم(ع) فرمود: اِنَّ اللّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَیْسَ یَغْضِبُ لِشَیْء کَغَضَبِهِ لِلنِّساءِ وَ الصِّبْیانِ.(3)؛ خداوند بزرگ، به چیزی مانند خشمش به نفع زنان و کودکان، خشم نمی گیرد.
بوسیدن و در آغوش گرفتن
در روایتی از معصوم(ع) …
