امیرمسعود عابدین: بیش از ۶۰ سال است که نام جیمز باند با استون مارتین گره خورده است؛ پیوندی چنان عمیق که با شنیدن نام مامور ۰۰۷، نخستین تصویری که در ذهن هر علاقهمندی نقش میبندد، یک استون مارتین DB۵ نقرهای مجهز به مسلسل، صندلی پران و پلاک گردان است. اما جالب است بدانید که رماننویس خالق باند، در ابتدا خودروی کاملا متفاوتی برای او در نظر گرفته بود.
ارتباط میان مشهورترین مامور مخفی بریتانیا و اصیلترین برند اسپرتساز این کشور، با فیلم «گلدفینگر» در سال ۱۹۶۴ اوج گرفت. اگرچه DB۵ به نماد ابدی باند تبدیل شد، اما داستان این رفاقت قدیمی روی کاغذ با مدل متفاوتی آغاز شده بود؛ مدلی که سنگ بنای یکی از ماندگارترین همکاریهای تاریخ سینما و صنعت خودرو را گذاشت. از بنتلی تا مدل DB Mark III
در رمانهای اولیه ایان فلمینگ، جیمز باند بیشتر سوار خودروهای بنتلی میشد. تنها استون مارتینی که فلمینگ در کتابهایش رسما به باند سپرد، مدل DB Mark III در رمان «گلدفینگر» (محصول ۱۹۵۹) بود. حتی در همان رمان هم خودروی باند به برخی تجهیزات جاسوسی مثل سپرهای تقویتشده، سلاح مخفی و دستگاه ردیاب مجهز شده بود. بنابراین ایده اولیه یک خودروی پر از گجتهای پیشرفته قبل از هالیوود شکل گرفته بود، اما هالیوود برای پرده نقرهای سینما، خودرویی جدیدتر و شکوهمندتر میخواست.
اسطورهای که همه چیز را تغییر داد
با آغاز ساخت فیلم سینمایی گلدفینگر، آستون مارتین DB۵ تازهترین محصول این شرکت بود. سازندگان فیلم توانستند یک نمونه اولیه (پروتوتایپ) از این خودرو را دریافت کنند و تیم جلوههای ویژه با برش بدنه و تغییر کاربری آن، ماشینی مجهز به مسلسلهای پنهان پشت چراغهای راهنما، زره ضدگلوله عقب، پلاک گردان، سیستم پخش دود و روغن و البته صندلی پران معروف ساخت. این DB۵ دیگر فقط یک وسیله … …
