به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، معاون علمی و پژوهشی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی تأکید کرد که نسل امروز باید محمد بن زکریای رازی را فراتر از یک نماد تاریخی ببیند و او را همچون یک مسئله علمی، بار دیگر مورد بررسی و کشف قرار دهد.
همایش بزرگداشت محمد بن زکریای رازی، حکیم و پزشک برجسته ایرانی، به همت انجمن آثار و مفاخر فرهنگی و با حضور و سخنرانی شماری از پژوهشگران حوزه فلسفه و تاریخ علم، چهارشنبه چهارم شهریورماه ۱۴۰۵ به صورت مجازی برگزار شد.
رازی؛ پزشکی آزمونگرا و حکیمی فرزانه
در آغاز این نشست، محمدابراهیم ذاکر، پژوهشگر تاریخ پزشکی، درباره ویژگیهای علمی و شخصیتی محمد بن زکریای رازی سخن گفت. وی را پزشکی برجسته، درمانگری دقیق و سنجشگر، داروسازی نوآور، دانشمندی آزمونگرا و حکیمی فرزانه توصیف کرد که علاوه بر پزشکی، با حوزههایی همچون علوم، ریاضیات و منطق نیز آشنایی داشت.
ذاکر با اشاره به ویژگیهای شخصیتی رازی اظهار کرد: نبوغ، جسارت در نقد، پذیرش نقد، سادهزیستی و توجه ویژه به مردم، بهخصوص بیماران و تهیدستان، از برجستهترین خصوصیات او بود. رازی در درمانگاه حضور مییافت و برخلاف بسیاری از پزشکان، ارتباط گستردهای با دربار شاهان و فرماندهان نداشت و در برخورد با بیماران، بهویژه افراد نیازمند، رفتاری همراه با جوانمردی داشت.
این پژوهشگر تاریخ پزشکی درباره جایگاه رازی در تاریخ علم نیز گفت: رازی در عرصه کیمیاگری، رویکردی نوآورانه داشت و شماری از خاورشناسان او را پدر دانش شیمی جدید معرفی کردهاند. او تلاش کرد کیمیا را از وابستگی به رمل و اسطرلاب و برخی باورهای متافیزیکی ناشناخته جدا کند و این دانش را بر پایه اصول علمی و چارچوبی بنیادین قرار دهد.
به گفته وی، یکی از نوآوریهای مهم رازی در پزشکی، ثبت تاریخچه بیماری بیماران بود. او اطلاعاتی همچون مشخصات فردی، سن، شغل، وضعیت روزانه، روند بیماری و فرآیند درمان بیمار را ثبت میکرد؛ روشی که امروزه نیز با عنوان «تاریخچه پزشکی» در بیمارستانها و مطبها مورد استفاده قرار میگیرد.
ذاکر در پایان سخنان خود با اشاره به سرنوشت رازی گفت: این دانشمند با وجود آنکه درمانگر یار بیکسان و تهیدستان بود، در سالهای پایانی زندگی خود با بیماری و تهیدستی مواجه شد و در حالی از دنیا رفت که آرامگاهی …
