تحلیل محمدرضا تاجیک از لحظه‌ی بحران مشروعیت و مقبولیت نظم و نظام مستقر؛ شبحِ قربانی، دیر یا زود، از گور برمی‌خیزد، و دیگر کسی را توان کنترل آن نیست

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، محمدرضا تاجیک در یادداشتی در جماران نوشت:

یک

رنه ژیرار، در کتاب خشونت و تقدس، بر کارکرد مفهوم «تقدس» در جوامع ابتدائی(ماقبل نهادهای سیاسی-قضایی) تمرکز می‌کند. به‌تصریح ژیرار، چنین جوامعی بر اساس «مکانیسم قربانی» اداره می‌شوند: «در اوج بحران، امیال و اوهام همگی همانند می شوند و هیچ کس توانایی توقف این غلتک برفی را ندارد». یعنی همه شبیه هم می شوند، مرزها از بین می رود و هرج ومرج شروع می شود. پیمانی نامقدس (البته به‌ظاهر مقدس) «همه علیه یک نفر» برای پایان‌دادن به جنگ داخلی که از «بحران تقلیدی» اعضای جامعه ناشی می‌شود، شکل می‌گیرد. بحران تقلیدی mimetic crisis همان وضعیتی است که چندین سوژه در جایگاهی برابر، در تقلید از یکدیگر هم‌زمان مجذوب یک ابژه می‌شوند و برای رسیدن به ابژه‌ی موردنظر، با یکدیگر در رقابت و مصاف می‌گردند. …