خبرآنلاین -گزارش المانیتور: روابط دمشق و مسکو در ماه اوت به طور رسمی وارد فصل جدیدی شد. دو متحد دیرینه توافق کردند تا حضور نظامی روسیه در دو تاسیسات کلیدی سواحل مدیترانه را تجدیدسازمان دهند. نخستین نشانههای این ساختار جدید، تنها ظرف چند روز آشکار شد.
به گزارش خبرگزاری رویترز، در تاریخ ۱۱ اوت، مقامات سوری فرایند تحویل محمولههای گندم و سیمان را در اسکلهای تجاری آغاز کردند که پیشتر در اختیار نیروهای روسی بود؛ همزمان نیروهای وابسته به مسکو در حال جابهجایی و خروج تجهیزات خود از این اسکله دیده شدند.
نمادین بودن این تحول در راستای تلاشهای همهجانبه «احمد الشرع»، رئیسجمهور جدید سوریه، برای عبور از مصائب سالهای جنگ و هدایت کشور به سمت توسعه اقتصادی و بازسازی بسیار چشمگیر است.
طبق این توافق که حاصل ۱۸ ماه مذاکره فشرده بوده، سوریه بازکنترل بخشهای غیرنظامی بندر طرطوس و پایگاه حمیمیم را پس میگیرد و بخشهای نظامی این دو مقر قرار است ظرف سه ماه به مراکز آموزش مشترک تبدیل شوند. با این حال، این سند به معنای خروج کامل و بیقیدوشرط روسیه نیست. انتظار میرود مسکو بخشی از نیروهای خود را حفظ کند؛ روندی که رسانههای دولتی روسیه از آن به عنوان گامی در جهت تقویت همکاریهای دوجانبه یاد کردهاند. این رویداد البته با بازخوانیها و تحلیلهای متفاوتی در سطح بینالمللی همراه شده است.
در ۱۳ اوت، بلومبرگ به نقل از یک منبع آگاه روسی گزارش داد که مسکو این اقدام را گامی برای تثبیت جاپای خود در منطقه و حفظ دسترسیهای لازم برای عملیاتهای فرامنطقهایاش در آفریقا میداند. در مقابل، برخی دیگر این بازآرایی را یک شکست استراتژیک سنگین برای کاخ کرملین تلقی میکنند.
به باور کارشناسان مسائل سوریه، واقعیت میدانی چیزی میان این دو تحلیل است.
«نانار هاواچ»، تحلیلگر ارشد بخش سوریه در گروه بینالمللی بحران، در گفتوگو با المانیتور تأکید میکند: «این یادداشت تفاهم صرفاً آنچه را که پیشتر در میدان اتفاق افتاده بود، روی کاغذ رسمیت بخشید. ضربه واقعی به موقعیت روسیه، در دسامبر ۲۰۲۴ و با سقوط بشار اسد فرود آمد؛ از آن زمان به بعد، حضور مسکو تنها به اندازهای کاهش یافته که دولت جدید دمشق تمایل به پذیرش آن داشته است.»
پیمان جدید، روابطی را که از زمان …
