به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، واقعه عاشورا با شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام و یاران وفادار ایشان پایان نیافت؛ بلکه از همان لحظه، فصل دیگری از نهضت حسینی با نقشآفرینی آگاهانه و شجاعانه بانوان اهلبیت علیهمالسلام آغاز شد.
بنابر روایت حوزه، در مجموعه گفتوگوهای «مکتب زینبی» بر آنیم تا در گفتوگو با حجتالاسلام امیرحسن مظفریزاد، کارشناس و پژوهشگر تاریخ اسلام، ابعاد گوناگون و کمتر بازخوانیشده نقش بانوان اهلبیت علیهمالسلام را در زنده نگهداشتن نهضت عاشورا بررسی کنیم؛ در ادامه، شما را به مطالعه مشروح این گفتوگوی تاریخی ـ تحلیلی دعوت میکنیم.
بنابر روایت حوزه، یکی دیگر از بانوان تأثیرگذار در واقعه عاشورا و کربلا، حضرت فاطمه بنت علی بن ابیطالب (علیهما السلام) است. مادر ایشان «امولد» بوده و همسرشان، محمد بن ابیسعید بن عقیل بن ابیطالب از خاندان جناب عقیل است. مطابق دادههای تاریخی، ایشان در حادثه کربلا حضور داشتهاند. از نکات برجسته و شایان توجه درباره وی، جایگاه روایی و نقل حدیث است؛ چنانکه شیخ صدوق (رحمة الله علیه) در مجلس سیویکم کتاب «امالی»، روایتی را از زبان ایشان نقل کرده است.
یکی از گزارشهای مهم تاریخی درباره حوادث پس از عاشورا، روایتی است که شیخ صدوق (ره) به سند خود از «حارث بن کعب» و از زبان حضرت فاطمه بنت علی (علیهما السلام) نقل کرده است. بنا براین نقل، هنگامی که کاروان اهلبیت (علیهم السلام) وارد شام شد، به دستور یزید در خرابهای سکونت داده شدند که آنان را از سرما و گرما مصون نمیداشت؛ شدت تابش آفتاب در آن مکان به حدّی بود که پوست صورت آزادگان کربلا دچار سوختگی و آسیب شده بود.
این روایت که از مسیر حضرت فاطمه بنت علی (علیهما السلام) به ما رسیده، نشاندهنده نقش برجسته و فعال ایشان در عرصه «روایتگریِ تاریخی» است. بانوان اهلبیت (علیهم السلام) با کنشگریِ فعال، روشنگری و برنامهریزی هدفمند کوشیدند تا روایتی دقیق، صادقانه و تحریفناپذیر از حوادث کربلا و اسارت را برای آیندگان به یادگار بگذارند و مانع از مصادره یا تحریف حقیقتِ این حماسه بزرگ شوند.
در ادامه همین نقل، حضرت فاطمه دختر امیرالمؤمنین (صلواتالله علیه) به نکتهای شگفت اشاره میکند: در بیتالمقدس هرگاه سنگی را از زمین برمیداشتند، …
