چرا گاهی از مردم بیشتر از خدا می‌ترسیم

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیات ۱۰ تا ۱۶ سوره حشر، در ادامه ترسیم جامعه مؤمنان و ویژگی‌های آنان، دو جبهه متفاوت را مقابل هم قرار می‌دهد، از یک سو مؤمنانی که حتی نسبت به نسل‌های پیشین اهل ایمان احساس برادری دارند و برای پاک ماندن دلشان از کینه دعا می‌کنند و از سوی دیگر منافقانی که با وعده‌های پرطمطراق، دیگران را به ایستادگی دعوت می‌کنند اما در لحظه آزمون، تنها می‌مانند.

بنابر روایت فارس، در نگاه علامه طباطبایی در «المیزان»، این آیات فقط گزارشی از یک ماجرای تاریخی نیست بلکه پرده‌ای از یک سنت همیشگی در روابط اجتماعی و سیاسی انسان‌هاست: ایمان، پیوندی واقعی ایجاد می‌کند و نفاق، اتحادهایی ظاهری و شکننده می‌سازد.

مؤمن واقعی حتی برای نسل‌های قبل دعا می‌کند

آیه ۱۰ با تصویری متفاوت از روابط میان اهل ایمان آغاز می‌شود «وَالَّذِینَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ...» یعنی کسانی که پس از مهاجران و انصار آمدند، می‌گویند که «رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونَا بِالْإِیمَانِ». …