به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیه پایانی سوره مجادله، یعنی آیه ۲۲، و سه آیه آغازین سوره حشر، در کنار یکدیگر تصویری روشن از نسبت «ایمان، تعلق و قدرت الهی» ارائه میکنند.
در آیه پایانی مجادله، سخن از مؤمنانی است که در برابر جبههای قرار میگیرند که با خدا و پیامبرش سر ستیز دارد و در آغاز سوره حشر، نمونهای تاریخی از همین تقابل و فرجام آن پیش روی انسان قرار میگیرد.
بنابر روایت فارس، از نگاه علامه طباطبایی در تفسیر المیزان، این آیات صرفاً گزارش یک حادثه تاریخی نیستند، بلکه قانونی الهی درباره حقیقت ایمان و سرانجام مخالفت با حق را بیان میکنند.
ایمان، فقط یک ادعا نیست
آیه ۲۲ سوره مجادله با این تعبیر آغاز میشود که «لَا تَجِدُ قَوْمًا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ یُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ». یعنی کسانی را که به خدا و روز قیامت ایمان دارند، نمییابی که با دشمنان خدا و پیامبر اظهار دوستی و همدلی کنند. …
