گروه اندیشه: دکتر محسن جاوید موید در مطلبی تخصصی که برای خبرگزاری خبرآنلاین نوشته، با نقادانهترین نگاه، تضاد عمیق میان ادعای «شایستهسالاری» و واقعیتِ «فئودالیسم مدیریتی» در سازمانهای امروزی را برمیکاود. از نظر او سازمانهای مدرن در «صحنه» با ادبیات منابع انسانی و ابزارهای سنجش یکسویه، نمایشی از عدالت میسازند؛ اما در «پشتصحنه»، منطق مناسبات خانوادگی، حیاطخلوتسازی و وفاداریهای موروثی حاکم است. جاویدموید با ارجاع به آرای مفاهیمی چون «جامعه نمایش» دبوور و «سرمایه نمادین» بوردیو، نشان میدهد چطور تخصص به تهدید بدل شده و انتصابات رفاقتی نوعی «خشونت نمادین» را بر بدنه تحمیل میکنند. این ساختار با ایجاد «دِین نامرئی»، مدیران را به مریدان مطیع تبدیل کرده و عقلانیت ابزاری ارزیابی را صرفاً برای کنترل کارمندان، و نه پاسخگویی مدیران ارشد، به کار میگیرد. جاوید موید با انذار از متلاشی شدن چنین سیستمهایی از درون، تنها راه نجات را گذر از پاسخگویی نمایشی، ایجاد شفافیت در انتصابات و استقرار «دموکراسی سازمانی» و سنجش دوسویه میداند. این مطلب را در ادامه می خوانید: …
سایت خبرآنلاین / ۱۴۰۵/۰۵/۳۱
چاپلوسی، و تزوی بر چهره مناسبات بوروکراسی/ «فئودالیسم مدیریتی» چگونه شایستهسالاری را ذبح میکند؟ / چرا متخصصان مستقل خطرناک اند؟
نبرد اصلی، نبرد شفافیت سایههاست. ما باید از «تئاتر شایستهسالاری» دست بشوییم و به سمت یک «سازه واقعی» حرکت کنیم. سازمانها نباید جولانگاه مریدان و اقارب باشند؛ آنها باید عرصهی بلوغ تخصص باشند. مدیرانی که امروز تکیه بر کرسیهای قدرت زدهاند و سازمان را چون ملک طلق میانگارند، باید بدانند که تاریخ، گواه است: هیچ ساختاری که بر پایهی تزویر بنا شده باشد، در برابر طوفان تغییرات بازار دوام نیاورده است. شایستهسالاری یک انتخاب لوکس یا یک شعار روابطعمومی نیست؛ یک ضرورت حیاتی برای بقا در عصر هوش و تخصص است.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
