امیرمسعود عابدین: شاید بارها آن قطعات فلزی کوچکی را که به رینگهای ماشین چسبانده یا گیره شدهاند، دیدهاید و بیتفاوت از کنارشان گذشتهاید. این وزنههای کوچک که پشت پرهها یا حاشیه رینگ جا خوش کردهاند، نقش بسیار حیاتی در پایداری و سلامت خودرو ایفا میکنند. بدون آنها، حتی ناچیزترین عدمتوازن در توزیع وزن لاستیک میتواند در سرعتهای بالا، به لرزشهای شدید و آزاردهنده تبدیل شود.
براساس گزارش motor۱، در ظاهر این طور به نظر میرسد که چرخ و لاستیک پس از مونتاژ باید کاملا یکنواخت و متوازن بچرخند، اما در دنیای واقعیت، هیچ لاستیک یا رینگی صددرصد تقارن وزنی ندارد. اختلافهای بسیار جزئی در ضخامت لاستیک، ساختار رینگ، محل قرارگیری والو (سوزن باد) و نحوه نشستن لاستیک روی رینگ، دست به دست هم میدهند تا نابرابری وزنی ایجاد کنند. بالانس چرخ درست برای خنثی کردن همین تفاوتهای کوچک طراحی شدهاند. چرا هیچ چرخی کاملا متوازن نیست؟
در سرعتهای پایین، عدمتوازن چرخ شاید چندان ملموس نباشد؛ اما با افزایش سرعت و نیروی گریز از مرکز، این نابرابری اثر خود را به وضوح نشان میدهد. لرزشهای حاصل از این موضوع از طریق فرمان، صندلی یا بدنه خودرو احساس میشوند. تکنسینهای خودرو دو نوع عدمتوازن را شناسایی میکنند: «استاتیک» که باعث حرکت بالا و پایین چرخ میشود، و «دینامیک» که عدمتوازن در عرض رینگ ایجاد کرده و موجب لرزشهای عرضی یا چپ و راستی چرخ میگردد. وزنههای بالانس چگونه مشکل را حل میکنند؟
هنگامی که چرخ روی دستگاه بالانس قرار میگیرد، دستگاه با چرخاندن آن دقیقا مشخص میکند که نابرابری وزنی در چه نقطهای قرار دارد و چه مقداری وزنه جبرانکننده نیاز است. اضافه کردن یک وزنه کوچک در نقطه مشخص، وزنه سنگینتر طرف مقابل را خنثی میکند. امروزه علاوهبر وزنههای گیرهای قدیمی، برای رینگهای آلومینیومی بیشتر از وزنههای چسبی در بخش داخلی استفاده میشود …
