به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، آیات ۱۲ تا ۱۸ سوره حدید، تصویری تکاندهنده از صحنه قیامت ارائه میکنند، صحنهای که در آن حقیقت ایمان و نتیجه انتخابهای انسان آشکار میشود. در این آیات، مؤمنان با «نور» شناخته میشوند و منافقان در تاریکی به دنبال راهی برای نجات میگردند.
بنابر روایت فارس، علامه طباطبایی در المیزان، این آیات را در ادامه بحثی میداند که سوره حدید درباره ایمان، انفاق و نسبت انسان با زندگی دنیا مطرح کرده است؛ گویی قرآن در اینجا نتیجه نهایی آن انتخابها را به نمایش میگذارد.
وقتی ایمان، خودش را به شکل «نور» نشان میدهد
آیه ۱۲ با تصویری روشن آغاز میشود: «یَوْمَ تَرَی الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ یَسْعَیٰ نُورُهُم بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَبِأَیْمَانِهِم» روزی که مردان و زنان مؤمن را میبینی که نورشان پیش رو و سمت راستشان حرکت میکند.
این نور صرفاً یک تصویر نمادین و تشریفاتی نیست، بلکه ظهور حقیقت ایمان انسان در عالم آخرت است. انسان در دنیا با ایمان و عمل صالح، حقیقتی در وجود خود ایجاد میکند که در آخرت آشکار میشود. بنابراین نور قیامت چیزی نیست که در آن روز به مؤمن «اضافه» شود؛ بلکه نتیجه همان حقیقتی است که او در دنیا ساخته است.
مؤمنان در آن صحنه با همین نور به سوی مقصد حرکت میکنند و با امید میگویند: «رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا»؛ پروردگارا نور ما را کامل کن. حتی اهل ایمان نیز خود را بینیاز از لطف الهی نمیبینند و نجات را نتیجه فضل خدا میدانند.
یک دیوار، میان دو سرنوشت
در ادامه، قرآن از گفتوگویی میان مؤمنان و منافقان پرده برمیدارد. منافقان خطاب به مؤمنان میگویند که «انظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِن نُّورِکُمْ» به ما مهلت دهید تا از نور شما بهرهای بگیریم.
اما پاسخ میآید که «ارْجِعُوا وَرَاءَکُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا» به پشت سر خود برگردید و نور بجویید. در اینجا دیواری میان دو گروه قرار میگیرد «فَضُرِبَ بَیْنَهُم بِسُورٍ لَّهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِیهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِن قِبَلِهِ الْعَذَابُ».
بر اساس تحلیل المیزان، این دیوار نمادی از جدایی واقعی دو مسیر است، مسیری که در دنیا نیز وجود داشته اما در قیامت به صورت محسوس آشکار میشود. درون دیوار، رحمت است و بیرون آن عذاب. …
