به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، پاسخ به سؤالِ یک پرسشگر از مرکز ملی پاسخگوئی به سوالات دینی ارائه شده است:
پرسش:
شوهرم بهخاطر مشکلاتی ارتباط را با خانوادهاش قطع کرده است و مادرش ناراضی است؛ وظیفه من چیست؟
پاسخ:
وظیفه زن در مقابل قطع ارتباط شوهر با خانوادهاش، از منظر اخلاق اسلامی و حقوق خانواده، دارای ابعاد بسیار پیچیده و حساس است؛ چراکه همزمان میان دو حق بنیادین یعنی «حقوق والدین» و «حقوق زوجیت» قرار میگیرد. همانطور که قبلاً بیان شد مسئلهی قطعرابطه میان فرزند و والدین (قطع رحم،) یکی از جدیترین آسیبهای اجتماعی و مذهبی در ساختار خانواده است که پیامدهای سنگین اخروی و دنیوی به همراه دارد. زمانی که میان شوهر و خانوادهی او، بهویژه مادر، تنش ایجاد شده و منجر به قطعی رابطه میگردد، همسر (زن) در موقعیتی حساس قرار میگیرد. این موقعیت، از یکسو مستلزم رعایت حقوق همسر و حفظ آرامش خانه است و از سوی دیگر، به دنبال وظیفهاش در قبال این قطع ارتباط است. برای توضیح این وظیفه، نکاتی را تقدیم میکنیم.
1. پرهیز از تأیید قطعی رحم
هیچگونه وظیفهای بر عهده زن نیست که در قطعرابطه همسر با والدین او مشارکت کند یا با سکوت خود، او را به این گناه تشویق نماید. قرآن کریم بر اهمیت پیوندها تأکید دارد و میگوید از این موضوع از انسان سؤال خواهد شد:
«از همان خدایی که به [نام] او از یکدیگر درخواست میکنند و در حق خویشاوندان [تقوا داشته باشید؛] زیرا خدا همواره مراقب شماست.»
پس اولین وظیفه زن این است که هیچ مشارکت و تأیید و تشویقی نسبت به این قطعرابطه نداشته باشد. چون علاوه بر معصیت بودن آن، بعد از مدتی ممکن است خانواده شوهر همه این اتفاقات را از سوی زن ببینند یا بعد از مدتی رابطه شوهر با خانوادهاش خوب شود و از این تأیید و تشویقها در زمان قطعرابطه ناراحت شود و این رفتارهای زن، در روزگار خوشی شوهر با خانوادهاش، چماقی بر سر زن شود.
2. ایفای نقش مشاور خیرخواه
وظیفه بعدی شما مشورت است، نه دستور دادن. حدالامکان باید مشکلاتی که گفتید را ریشهیابی کنید و برایش راهحلهای واقعی پیدا کنید. با یک مشاور در این زمینه میتوانید صحبت کنید و بعد از ریشهیابی و یافتن راهکارها، با همسرتان صحبت …
