به بهانه انتصاب محسن رضایی به دبیری شورایعالی امنیت ملی

در این یادداشت سعی می‎شود به اختصار این اتفّاق را از منظری دیگر کالبد شکافی نمود:

1- خدای مردم ملّتِ مظلوم ایران همواره حافظ و نگهبان آنها بوده و در پیچ و خم روزگار و در بزنگاههای حسّاس جرعه‌ای از لطف و عنایت خود را آشکار نموده، از جمله در میدان داریِ مردانِ مرد. پس او را سپاس.

2- تصمیمات خطیر و تأثیرگذارِ در لحظات حسّاس و به دور از هر گونه مصلّحت سنجی دنیوی یکی از شاخصه‎های امامتِ امّت در سال‏های پس از انقلاب اسلامی بوده که یکی از موارد آن، انتصاب‏های درست و به موقع می‌باشد. این خصوصیّت به خوبی در خمینی کبیر(ره) و خامنه‎ای شهید(ره) به منصه ظهور رسیده بود و اینک در ابتدای امامت خامنه‎ای عزیز (آقا سیّد مجتبی) هم بحمّدالله در دوّمین حکم انتصاب ایشان از زمان آغاز زعامت‌شان آشکار گردید. پس او را هم سپاس.

3- امّا و تأملّی بر این دو سپاس در انتصاب جدید:

1-3- شورای عالی امنیّت ملّی در شرایط عادّی کشور دارای مأموریت و وظیفه‎ای خطیر می‏باشد که در ایّام جنگ و بحران و ... این ویژگی بازتر می‏گردد. جامعیّت و دایره عمل آن نهاد بگونه‏ای است که عوامل و سوابقی همچون امورات امنیّتی، نظامی و دفاعی، اقتصادی، سیاسی و ... برای مدّیریت آن، شرط حتمی و قطعی است. نگاهی اجمالی به سوابقِ مدیران و دبیران آن شورا در ادوار گوناگونی تا به حال نشان دهنده ضعف و قوّت نسبی در برخی از شاخص‏های فوق می‎باشد امّا آنچه که در انتصاب اخیر رخ داد و موجب سپاس موکّد است، تجمیع آن عوامل در حدّ اعلای ممکن و در برادر محسن رضایی است چرا که او:

بنیان‏گذار نهاد اطّلاعاتی و امنیّتی کشور می‎باشد و از روزهای اوّل انقلاب و تا دوران تثبیت آن، با ایجاد و اداره واحد اطّلاعات سپاه توانست تا سال 1363 و قبل از تأسیس وزارت اطّلاعات ضمن بنا نهادن نهاد امنیّتی کشور و تربیت کادری اصیل و کارآمد در آن مجموعه، عمده پرونده‏های امنیّتی و اطّلاعاتی کشور مانند مسئله منافقین، حزب توده، گروه فرقان، قائله آمل (چریک‏های فدایی خلق)، بحران‏های خلق عرب خوزستان، گنبد، کردستان و کودتای نوژه و ... را به نتیجه رسانیده و یک پرونده و سازمان آماده و محیّا را تحویل اوّلین وزیر و مجموعه خدوم وزارت اطّلاعات بدهد. جالب است بدانید که این مأموریت و مسئولیّتِ برادر محسن رضایی در 24 سالگی او آغاز ‏گردیده است.

…