محمدحسن نجمی: حسین طائب از آن دسته چهرههای امنیتی جمهوری اسلامی است که بخش مهمی از مسیر حرفهای خود را در سکوت طی کرد، اما لااقل در دهه ۹۰ خورشیدی به یکی از شناختهشدهترین مدیران امنیتی کشور تبدیل شد؛ دلیل آن هم بیشتر به برخوردهای سازمان متبوع طائب با دولتهای حسن روحانی بازمیگردد؛ در آن سالها نام سازمان اطلاعات سپاه و بخصوص ریاست آن بیشتر بر زبانها افتاد. حالا، پس از چهار سال دوری از سمت رسمی، طائب دوباره به جایگاهی بازمیگردد که سال ۱۳۸۸ از آن خداحافظی کرده بود؛ این بار با حکم آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای.
او سالها در وزارت اطلاعات و سپاه فعالیت کرد، مدتی فرمانده بسیج بود و سپس به مدت ۱۳ سال ریاست سازمان اطلاعات سپاه را برعهده گرفت؛ نهادی که در دوران مدیریت او به یکی از مهمترین بازیگران امنیت داخلی و پروندههای سیاسی ـ امنیتی تبدیل شد.
این انتصاب را نمیتوان فقط بازگشت یک فرمانده سابق به یک سمت قدیمی دانست؛ با توجه به شرایط کنونی کشور، این انتصاب بازگشت چهرهای است که بخش بزرگی از کارنامهاش با امنیت داخلی، اطلاعات، بسیج و ... گره خورده است.
طائبها کیستند؟
طائب متولد ۱۳۴۲ در تهران است. بنا بر روایت خودش، دیپلم ریاضی گرفته و پس از انقلاب فرهنگی میان ادامه تحصیل دانشگاهی و رفتن به حوزه مردد بود. در نهایت راهی قم شد و تحصیل علوم حوزوی را آغاز کرد. او چهار برادر دارد و یکی از برادرانش، حسین، در عملیات کربلای ۵ به شهادت رسید. روایات زیادی بیان شده که طائب پس از شهادت برادرش حسین، نام او را جایگزین نام خود که «حسن» بوده کرده است؛ با این وجود خود طائب درباره این موضوع سکوت کرده است اما روزنامه جوان نزدیک به سپاه پاسداران سالها قبل در گزارشی این موضوع را تایید کرده بود.
برادر دیگر «علی» بود؛ او دانشجوی رشته فیزیک دانشگاه تهران بود و بعد از انصراف به حوزه علمیه قم رفت. علی طائب نماینده سابق ولی فقیه در قرارگاه ثارالله بود و تیرماه ۱۴۰۴ چند روز بعد از پایان جنگ ۱۲ روزه درگذشت.
برادر دیگرش بیشتر از سایر برادران معرف حضور است؛ «مهدی طائب». او پس از کلاس ششم، به حوزه رفت. «مهدی طائب» از سال ۱۳۸۸ فرمانده قرارگاهی با نام «عمار» را بر عهده دارد؛ اطلاعات ریادی از این قرارگاه در دست نیست اما سخنرانیهای مهدی طائب …
