الهه جعفرزاده: انتشار خبری درباره بازگشت آب و حیات به دریای آرال در یکی از صفحات علمی و آگاهیبخش اینستاگرامی، بار دیگر نام این دریاچه را به میان آورد؛ جایی که یکی از مشهورترین فجایع زیستمحیطی قرن بیستم در آن رقم خورد. راستیآزمایی دادههای رسمی نشان میدهد اصل ماجرا درست است، اما نه به آن سادگی که در شبکههای اجتماعی روایت میشود.
تصاویر کشتیهای زنگزدهای که وسط بیابان رها شدهاند، سالها یکی از نمادهای فاجعه محیطزیستی بودند. دریای آرال که زمانی چهارمین دریاچه بزرگ جهان بود، از دهه ۱۹۶۰ بهدلیل انحراف گسترده آب رودخانههای آمودریا و سیردریا برای کشاورزی، بهسرعت کوچک شد. با افزایش شوری آب، اکوسیستم آن فروپاشید و صنعت ماهیگیری منطقه نیز تقریباً از بین رفت. ناسا گزارش میدهد که برداشت ماهی تا سال ۱۹۷۷ حدود ۷۵ درصد کاهش یافته بود و در اوایل دهه ۱۹۸۰ صنعت ماهیگیری تجاری عملاً نابود شد. …
