علیرضا نجمی: «مقابله با نفوذ» شاید عبارتی باشد که مردم بارها در سالهای گذشته شنیدهاند؛ مفهومی که معمولا در بزنگاههای امنیتی و سیاسی بیش از هر زمان دیگری به گوش میرسد و هر بار نیز معنای گستردهتری پیدا میکند. حالا اما پس از جنگ ۴۰ روزه، موضوع نفوذ بار دیگر به صحن مجلس آمده است؛ با این تفاوت که این بار دامنه انتقادها نسبت به آن نیز گستردهتر از گذشته شده است.
«طرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها یا نهادهای بیگانه در کشور» روز یکشنبه در دستور کار مجلس قرار گرفت و کلیات آن در صحن آنلاین مجلس به تصویب رسید؛ طرحی که پیش از این نیز یک بار پس از جنگ ۱۲ روزه در دستور کار نمایندگان قرار گرفته بود اما بررسی بودجه سالانه و سپس آغاز جنگ ۴۰ روزه، آن را از اولویت خارج کرد. حالا این طرح بار دیگر با همان عنوان به هیات رئیسه مجلس تحویل شده، هرچند متن آن نسبت به نسخه سال گذشته تغییراتی داشته است.
ترورهایی که در جریان جنگهای ۱۲ روزه و ۴۰ روزه رخ داد، بار دیگر مسئله نفوذ را به یکی از دغدغههای امنیتی تبدیل کرد. با این حال، منتقدان طرح معتقدند مقابله با نفوذ زمانی از مسیر اصلی خود خارج میشود که مفهوم «نفوذ» از حوزه اقدامات سازمانیافته اطلاعاتی عبور کرده و حوزههایی مانند دانشگاه، رسانه، فرهنگ، هنر و ارتباطات علمی را نیز دربر بگیرد. مخالفت با طرح نفوذ/ از دولت تا برخی از نمایندگان و فعالان سیاسی
احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی، یکی از منتقدان این رویکرد است. او با اشاره به پیامدهای احتمالی تصویب چنین قوانینی، مثال میزند که اگر مجلس لبنان قانونی مشابه را تصویب کند، ممکن است بخش قابل توجهی از شیعیان لبنان که از کمکهای ایران استفاده میکنند، با اتهام نفوذ یا جاسوسی مواجه شوند. از نگاه او حتی همکاری یک ناشر ایرانی با ناشری خارجی برای ترجمه یک کتاب نیز میتواند در چنین چارچوبی محل ایراد قرار گیرد.
بخشایش تاکید دارد که نباید جامعه را بیش از اندازه محدود کرد؛ چراکه جامعه نسبت به تصمیمات و محدودیتها واکنش نشان میدهد و نمونههای آن را میتوان در موضوعاتی مانند برجام و مسئله حجاب مشاهده کرد.
در سوی دیگر، حشمتالله فلاحتپیشه نماینده سابق مجلس، درباره تصویب کلیات طرح مقابله با نفوذ سرویسهای اطلاعاتی و دولتها …
