به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از پدال، پارک کردن خودرو روی علف خشک یکی از همان کارهایی است که معمولاً تا وقتی حادثهای رخ نداده، خطرش جدی گرفته نمیشود. خودرو چند ساعت در آفتاب مانده، راننده برای استراحت کنار جاده توقف کرده و زیر چرخها هم چیزی جز مقداری علف خشک دیده نمیشود؛ اما چند سانتیمتر پایینتر، بخشی از خودرو قرار دارد که میتواند صدها درجه سانتیگراد دما داشته باشد.
سیستم اگزوز برای تخلیه گازهای داغ موتور ساخته شده و مبدل کاتالیستی یا کاتالیزور نیز هنگام انجام وظیفه خود حرارت زیادی تولید میکند. در شرایط عادی، دمای مبدل کاتالیستی میتواند به حدود ۷۴۹ درجه سانتیگراد برسد. در صورت بروز برخی ایرادهای فنی، دمای آن حتی میتواند بسیار بالاتر برود. در چنین شرایطی، علف خشک زیر خودرو دیگر صرفاً یک پوشش گیاهی نیست؛ میتواند به مادهای تبدیل شود که در برابر یک منبع حرارتی قدرتمند قرار گرفته است. حرارت اگزوز چطور به آتشسوزی منجر میشود؟
برای شعلهور شدن علف خشک الزاماً نیازی به شعله مستقیم یا جرقه بزرگ نیست. سطح داغ اگزوز یا مبدل کاتالیستی میتواند حرارت را به مواد گیاهی نزدیک خود منتقل کند. اگر علفها خشک، فشرده و در تماس نزدیک با این قطعات باشند، ابتدا ممکن است شروع به دود کردن یا سوختن تدریجی کنند و سپس شعله شکل بگیرد.
این اتفاق در خودروهایی که ارتفاع کمی از سطح زمین دارند، اهمیت بیشتری پیدا میکند. علف بلند ممکن است به قسمت زیرین خودرو برسد و حتی در اطراف سیستم اگزوز گیر کند. وقتی پوشش گیاهی خشک مستقیماً روی یک قطعه بسیار داغ قرار بگیرد، شرایط برای شروع حریق مساعدتر میشود. نکته مهم این است که خطر به خودروهای قدیمی محدود نمیشود. یک خودروی سالم و مدرن هم هنگام کارکرد عادی موتور، قطعاتی دارد که دمایشان برای علف خشک خطرناک است. خاموش کردن خودرو بلافاصله آن را بیخطر نمیکند
خاموش شدن موتور به معنی سرد شدن فوری خودرو نیست. فلزات سیستم اگزوز و مبدل کاتالیستی حرارت خود را برای مدتی حفظ میکنند و طبیعتاً هرچه خودرو پیش از توقف بیشتر تحت فشار بوده باشد، این مسئله اهمیت بیشتری پیدا میکند.
فرض کنید خودرو بعد از یک رانندگی طولانی در جاده، حرکت در سربالایی یا حمل بار سنگین …
