به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، در ۵ اوت ۱۹۶۲ [۱۴ مرداد ۱۳۴۱]، مریلین مونرو، بازیگر سینما، در خانهاش در لسآنجلس مرده پیدا شد. او در حالی کشف شد که برهنه، رو به پایین روی تختش دراز کشیده بود و یک دستش تلفن را گرفته بود. بطریهای خالی قرصهایی که برای درمان افسردگیاش تجویز شده بودند، در سراسر اتاق پراکنده بود. پلیس لسآنجلس پس از تحقیقاتی کوتاه اعلام کرد که مرگ او «در اثر مصرف بیش از حد داروهای آرامبخش توسط خود او رخ داده و نحوه مرگ، احتمالاً خودکشی بوده است.»
مریلین مونرو با نام نورما جین مورتنسن، در اول ژوئن ۱۹۲۶ [۱۰ خرداد ۱۳۰۵] در لسآنجلس به دنیا آمد. مادرش از نظر روحی ناپایدار بود و اغلب در آسایشگاه بستری میشد؛ ازاینرو نورما جین دوران کودکی خود را نزد چندین خانواده سرپرست و در یک پرورشگاه گذراند. او در ۱۶سالگی با یکی از همکارانش در کارخانه هواپیماسازی ازدواج کرد، اما چند سال بعد از او جدا شد.
نورما جین در سال ۱۹۴۴ به فعالیت در عرصه مدلینگ روی آورد و در سال ۱۹۴۶ قراردادی کوتاهمدت با شرکت «فاکس قرن بیستم» امضا کرد و نام هنری مریلین مونرو را برای خود برگزید. او ابتدا در چند نقش کوتاه ظاهر شد و سپس دوباره به مدلینگ بازگشت. مونرو در سال ۱۹۴۹، با ژستی که برای یک تقویم برهنه گرفت، به شهرت فراوانی رسید.
او در سال ۱۹۵۰، پس از بازی در نقشهای فرعی فیلمهای «جنگل آسفالت» و «همهچیز درباره ایو»، به عنوان بازیگر مورد توجه قرار گرفت. اگرچه در هر دو فیلم تنها برای مدتی کوتاه و در نقش معشوقه ظاهر شد، تماشاگران به این ستاره بلوند و خیرهکننده توجه کردند و شرکت فاکس قرارداد تازهای با او بست. فعالیت حرفهای او در سینما در اوایل دهه ۱۹۵۰ با بازی در فیلمهای «آشیانه عشق» (۱۹۵۱)، «بازی میمون» (۱۹۵۲) و «نیاگارا» (۱۹۵۳) رونق گرفت.
مریلین مونرو که بهخاطر اندام فریبنده و جذابیت معصومانهاش شهرت داشت، با ایفای نقشهای نماد جنسی در فیلمهای «آقایان موطلاییها را ترجیح میدهند» (۱۹۵۳)، «چگونه با یک میلیونر ازدواج کنیم» (۱۹۵۳) و «نمایشی مانند کسبوکار نمایش وجود ندارد» (۱۹۵۴)، به شهرتی جهانی رسید و فیلم «خارش هفتساله» (۱۹۵۵) استعدادهای کمدی او را به نمایش گذاشت... او در سال ۱۹۵۴ با جو دیماجیو، ستاره بزرگ بیسبال، ازدواج کرد؛ این ازدواج توجه رسانهها …
