دبیر جبهه مردمی انقلاب از اهمیت قصاص و خون خواهی رهبر شهید گفت؛ برای بازگرداندن گذشته نیست، بلکه...

آدم‌ها در طول زندگی شان فقدان‌های زیادی را تجربه می‌کنند، بعضی را زودتر می‌پذیرند و با بعضی دیگر سال‌ها زندگی می‌کنند، اما از میان همه فقدان ها، رفتن پدرومادر چیز دیگری است. انگار با رفتن آن ها، بخشی از خانه، بخشی از خاطرات و بخشی از خود آدم هم برای همیشه از دست می‌رود. برای همین است که جوامع انسانی، برای سوگ آیین ساخته‌اند. ختم، هفتم و چهلم فقط رسم‌هایی برای یادکردن از کسی که رفته نیستند، راه‌هایی هستند برای اینکه آدم داغ دار بداند در این مصیبت تنها نمانده است.

آدم‌ها دورش جمع می‌شوند، دستش را می‌گیرند، در آغوشش می‌کشند و با حضورشان می‌گویند: «تسلیت می‌گوییم، می‌فهمیم چه می‌کشید.» چهلم، اما معمولا یک نقطه مهم در مسیر سوگ است، چهل روز گذشته و آدم کم کم باید با واقعیت نبودن کنار بیاید. باید بپذیرد که آن صدا دیگر شنیده نمی‌شود، آن چهره دیگر دیده نمی‌شود و آن دستی که همیشه پناه بوده، دیگر روی شانه اش قرار نمی‌گیرد. اما ما به چهلم پدرمان رسیده‌ایم و هنوز باور نکرده‌ایم که او رفته است. 

این داغ، انگار با همه داغ‌ها فرق دارد. چهل روز از خاک سپاری رهبر شهید گذشته، اما هنوز نبودنش برایمان واقعی نشده است. هنوز بخشی از وجودمان منتظر است که دوباره او را ببینیم، صدایش را بشنویم و خیالمان راحت شود که پدر هنوز هست، که هنوز می‌شود به او تکیه کرد؛ و شاید سخت‌ترین بخش این داغ همین باشد که همه عزادارند.

اینجا دیگر کسی نیست که فقط برای تسلیت گفتن به سراغ دیگری برود، چون هرکس دستی را برای تسلیت دراز می‌کند، خودش هم صاحب عزاست. هر کس دیگری را در آغوش می‌کشد، بخشی از داغ خودش را هم با او قسمت می‌کند و او هم متقابلا این داغ داری را منتقل می‌کند، داغی که حالا مشترک برای یک ملت است. 

چشم‌هایی که روبه روی هم قرار می‌گیرند، به جای تسلیت، یک پرسش مشترک دارند: «حالا با نبودنش چه کنیم؟» در چنین سوگی، کلمات هم کم می‌آورند. «تسلیت می‌گویم» برای داغی که هنوز باور نشده، چه معنایی دارد؟ چگونه می‌شود به کسی گفت «صبور باش» وقتی خودش هنوز در انتظار است که شاید همه این‌ها یک خواب باشد؟

…

نورنیوز-گروه سیاسی: محمد باقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، امروز ( پنجشنبه ۲۹ مرداد) به در ادامه برنامه های سفر هیأت پارلمانی ایران به کشور عراق، به کربلا سفر کرده و به مضجع حضرت عباس
(ع) مشرف شدند.

رئیس مجلس شورای اسلامی، صبح روز گذشته با هدف گفت‌وگو درباره تحولات منطقه، تقویت همکاری‌های راهبردی تهران و بغداد و بررسی راهکارهای مشترک برای کمک به برقراری ثبات و امنیت در غرب آسیا، در رأس یک هیات بلندپایه پارلمانی، تهران را به مقصد بغداد ترک کرد.

محمد باقر قالیباف در بدو ورود به بغداد به منظور ادای احترام در محل شهادت شهید حاج قاسم سلیمانی و شهید ابو مهدی المهندس حضور پیدا کرد.

رئیس مجلس شورای اسلامی در روز نخست سفر به عراق، با رئیس مجلس، رئیس جمهور و نخست وزیر عراق دیدار و گفت وگو کرد.

قالیباف، در دومین روز سفر به کشور عراق، در ساعت آغازین صبح امروز با فائق زیدان، رئیس شورای عالی قضایی عراق دیدار و گفت وگو کرد.

رئیس مجلس در ادامه دومین روز سفر خود به کشور عراق، با قاسم حسن العبودی، مشاور امنیت ملی عراق دیدار و گفت وگو کرد.

محمد باقر قالیباف در دومین روز سفر خود به عراق در نشست مشترک با فعالان اقتصادی ایران و عراق شرکت کرد.

شرکت در مراسم چهلمین روز خاکسپاری پیکر قائد شهید امت در کربلای معلی از دیگر برنامه های سفر رئیس مجلس در دومین روز سفر به کشور عراق است.

به گزارش مشرق، مهدی محمدی مشاور رئیس مجلس در امور راهبردی جدیدترین گزارش خود پیرامون، چرایی حساسیت روزهای آینده و راهبرد جدید ایران را ارائه کرد:

چرا روزهای آینده حساس است؟

ما در آستانه ورود به دورانی جدید از رویارویی قرار گرفته‌ایم.
سرعت تحولات افزایش می‌یابد
فاصله زمانی رویدادها به طرز محسوسی کاهش پیدا می‌کند
فشردگی بی‌سابقه در زمان و مکان

به نظر می‌رسد رویارویی ترکیبی میان ایران و محور مقاومت از یک سو، و آمریکا و رژیم اسرائیل از سوی دیگر، نه تنها اجتناب‌ناپذیر، که در آستانه وقوع است.

نبرد پیش رو:
طولانی
ترکیبی
همراه با وقفه‌های کوتاه‌مدت آتش‌بس

هیچ‌کس توان فیصله‌ قطعی جنگ را فعلا ندارد. منطق هر مرحله، تعیین‌کننده مسیر بعدی است.


راهبرد جدید ایران چیست؟

استراتژی ایران تهاجمی‌تر از پیش طراحی شده است.

ریشه این تغییر رویکرد، در درک عمیق از ضعف‌های راهبردی دشمن نهفته است:
محدودیت‌های تسلیحاتی
بحران در متحدان منطقه‌ای
چالش‌های سیاسی و انتخاباتی داخلی
ناتوانی در ادامه تاکتیک‌های جنگی پیشین

هدف ایران: تغییر محاسبات دشمن و احیای بازدارندگی پایدار

اگر دشمن به این نتیجه برسد که محاسبات اولیه‌اش درباره فروپاشی ایران، براندازی یا شکست نیروهای مسلح ما اشتباه بوده، سیاست او دگرگون خواهد شد.


چطور باید از چرخه «جنگ - اختلاف داخلی» بیرون آمد؟

ما در گذشته در چرخه «جنگ - مذاکره» حرکت می‌کردیم، اما اکنون در چرخه «جنگ - اختلاف داخلی» گرفتار شده‌ایم.

خروج از این چرخه مستلزم:
مدیریت هوشمندانه صحنه داخلی
تبدیل پیروزی‌های نسبی به دستاوردهای ملی و وفاق پایدار
جلوگیری از قطبی‌سازی
تقویت روحیه ملی

راهی جز ایستادگی و حفظ وحدت نداریم؛ با هرگونه تزلزل در داخل، هزینه آن را در صحنه نبرد پرداخت خواهیم کرد.


چرا جنگ یک روند خطی نیست؟

نگاه خطی به جنگ، خطایی راهبردی است!

واقعیت:
…

دیپلماسی ایرانی: امارات متحده عربی به عنوان یکی از فعال ترین و تأثیرگذارترین قدرت های میانی فعال در آفریقا ظاهر شده و بسیار فراتر از تجارت و سرمایه گذاری متعارف برای ایجاد شبکه ای به هم پیوسته از بنادر، معادن، پروژه های کشاورزی، کریدورهای لجستیکی، مشارکت های امنیتی و نفوذ سیاسی گسترش یافته است.

تجزیه و تحلیل Dark Box از یافته های گزارش شده توسط فایننشال تایمز نشان می دهد که ابوظبی دیگر آفریقا را صرفاً به عنوان بازار سرمایه نمی بیند. در زمان رئیس شیخ محمد بن زاید، این قاره به عرصه مرکزی در تلاش امارات متحده عربی برای تضمین نفوذ بلندمدت، منابع استراتژیک و ارتباط اقتصادی در دوران پس از نفت تبدیل شده است.

مقیاس و سرعت این گسترش یکی از مهم ترین تغییرات ژئوپلیتیکی آفریقا از زمان ورود گسترده چین به این قاره در آغاز قرن است.

مدل اماراتی مبتنی بر یکپارچگی است. بنادر به کریدورهای حمل و نقل، معادن به پایانه های صادراتی، زمین های کشاورزی به استراتژی های امنیت غذایی و سرمایه گذاری های تجاری به منافع نظامی و اطلاعاتی متصل هستند.

ندیم کوتیچ، مشاور اماراتی، این رویکرد را این گونه خلاصه کرد که ابوظبی در حال ساخت یک سبد سرمایه گذاری نیست، بلکه یک «سیستم» است.

این توصیف ویژگی اصلی استراتژی آفریقایی امارات متحده عربی را نشان می دهد: پروژه هایی که از نظر تجاری جدا به نظر می رسند اغلب یکدیگر را تقویت می کنند و وابستگی سیاسی طولانی مدت ایجاد می کنند.

بنادر به عنوان پایه و اساس نفوذ

بنادر به عنوان نقطه ورود اصلی برای گسترش امارات عمل کرده اند.

DP World  شروع به گسترش عملیات آفریقایی خود در دهه اول قرن کرد و بعداً بندر ابوظبی به آن پیوست. این شرکت‌ها با هم اکنون بندرها و مناطق لجستیکی را در حدود ۱۳ کشور آفریقایی توسعه می‌دهند.

این شبکه دبی را به یک مرکز صادرات مجدد اولیه تبدیل کرده است که آفریقا را به آسیا و خاورمیانه متصل می کند.

برآوردهای صندوق بین المللی پول که در این گزارش ذکر شده نشان می دهد که تجارت غیرنفتی بین خلیج فارس و آفریقا از ۱۰۰ میلیارد دلار فراتر رفته است و امارات و عربستان سعودی بیشترین سهم را به خود اختصاص داده اند.

از سال ۲۰۱۷، امارات …

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی  اندیشه معاصر ؛ به نقل از رونگار از همان ساعات اولیه سفر رییس مجلس به عراق، مشخص شد که قرار نیست صرفا به مجموعه‌ای از دیدارهای رسمی و تشریفاتی خلاصه شود بلکه قالیباف تلاش داشت در هر ایستگاه، بخشی از تصویری بزرگ‌تر از مناسبات تهران و بغداد را ترسیم کند؛ تصویری که در آن «مقاومت، امنیت، اقتصاد و همکاری منطقه‌ای» به یکدیگر پیوند خورده‌اند. از یاد شهدای مقاومت تا رایزنی درباره روابط تهران و بغداد

از شهدای مقاومت تا میزه مذاکره؛ جزئیات رایزنی های سرنوشت ساز تهران و بغداد برای آینده منطقه

نخستین مقصد، برخلاف روال معمول سفرهای دیپلماتیک، نه کاخ ریاست‌جمهوری بود و نه ساختمان پارلمان عراق. رییس مجلس در بدو ورود به بغداد، راهی محل شهادت حاج قاسم سلیمانی و ابومهدی المهندس شد؛ جایی که برای تهران و بغداد تنها یک نقطه جغرافیایی نیست بلکه یادآور یکی از مهم‌ترین مقاطع پیوند امنیتی و تاریخی دو کشور است.

انتخاب این نقطه برای آغاز سفر، خود حامل یک پیام سیاسی بود؛ مناسبات ایران و عراق را نمی‌توان فقط در قالب روابط رسمی دولت‌ها و نهادها تعریف کرد. بخشی از این رابطه در میدان مبارزه با تروریسم، در سال‌های دشوار مقابله با داعش و در خاطره مشترک دو ملت از فرماندهانی شکل گرفته که نامشان با امنیت عراق و منطقه گره خورده است.

به عبارت دیگر، سفر از همان ابتدا یک «نشانه» داشت؛ پیش از آنکه درباره آینده روابط سخن گفته شود، باید گذشته مشترک را به یاد آورد.

پس از این توقف معنادار، مسیر سفر خیلی زود به قلب ساختار سیاسی عراق رسید. همچنین بخوانید: خبر فوری حماس | افشای نقشه نتانیاهو علیه توافق شرم‌ الشیخ؛ حماس: جنایت اخیر در غزه، تلاشی آشکار برای برهم‌زدن مذاکرات و طرح ترامپ است / جنبش مقاومت: در مقابل کارشکنی‌های نتانیاهو، بر پایبندی خود به توافق و خلع سلاح مرحله‌ای پافشاری می‌کنیم

دیدار با رییس مجلس عراق، نخستین ایستگاه رسمی رایزنی‌های سیاسی بود؛ جایی که بر افزایش و تقویت رابطه پارلمانی تهران و بغداد و همکاری‌های اقتصادی در کنار تحولات منطقه‌ای تاکید شد. معنای این دیدار را می‌توان در یک گزاره خلاصه کرد. اگر قرار است روابط تهران و بغداد از سطح مناسبات سیاسی …