این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
بگذریم؛ روی همنرفته، دهه شصت برای ما همان لایک انگشت شست بود به طرف خودمان! توضیح ضروری: آن موقع هنوز «انگشت وسط» نمادین نشده بود و جایگاه فعلی را نداشت!
شاید تنها برتری ما نسبت به نسل حاضر در لذائذ لیمبیکی وجود کراش العالمینی بود بنام سوزان روشن که آنهم حکایت خرما بر نخیل و دست ما کوتاه به اندازه هزاران کیلومتر از او بود.
اما به جز سوزان روشن ما چند«گیلتی پلژر» دیگری هم داشتیم: …













