رایدل همچنین بازیگری بود که در دهه ۱۹۵۰، در سریال روزانه سیبیاس «درحالی که جهان میچرخد» بازی کرد و این سریال را به صدر جدول رتبهبندی رساند. او بعدها نقش یک گانگستر خشن را در فیلم «وداع طولانی» ساخته رابرت آلتمن (۱۹۷۳)، نقش مایر لانسکی، حسابدار مافیایی را در فیلم «هاوانا» به کارگردانی سیدنی پولاک (۱۹۹۰) و نقش مامور آل هک را در فیلم «پایان هالیوودی» از وودی آلن (۲۰۰۲) ایفا کرد.
هنری فوندا تنها جایزه رقابتی اسکار دوران حرفهای خود را برای بازی در نقش نورمن تایر جونیور را برای بازی فیلم «کنار برکه طلایی» (۱۹۸۱) به کارگردانی مارک رایدل دریافت کرد، در حالی که کاترین هپبورن همبازی او، آخرین جایزه اسکار بهترین بازیگر زن از چهار جایزه خود را برای نقش همسرش به دست آورد. جین فوندا، دختر هنری فوندا، نقش دختر آنها را بازی کرد و او نیز برای این نقش نامزد اسکار شد.
رایدل کارگردانی پنج بازیگر دیگر را در نقشهای نامزد اسکار بر عهده داشت: روپرت کراس در «حرامیان» (۱۹۶۹)، مارشا میسون در «سیندرلا لیبرتی» (۱۹۷۳)، بت میدلر در «رز» (۱۹۷۹) و «برای پسران» (۱۹۹۱)، فردریک فارست در «رز» و سیسی اسپیسک در «رودخانه» (۱۹۸۴).
رایدل برای اولین بار با جیمز کان در فیلم «سیندرلا لیبرتی» همکاری کرد و سپس با این بازیگر در فیلم «هری و والتر به نیویورک میروند» (۱۹۷۶) دوباره همکاری کرد.
به گزارش هالیوود ریپورتر،این کارگردان و بازیگر در ۲۳ مارس ۱۹۲۹ در برانکس به دنیا آمد. رایدل اولین بازی خود را در تئاتر برادوی در سال ۱۹۵۲ در کمدی نیروی دریایی «مرغان دریایی بر فراز سورنتو» انجام داد، سپس در چندین برنامه تلویزیونی از جمله «جنایت در خیابانها» (۱۹۵۶) با بازی جان کاساویتس ظاهر شد.
رایدل با کمک سیدنی پولاک، کارگردانی قسمتهایی از سریال «بن کیسی» را به دست آورد و سپس سریالهای دیگری از جمله «من جاسوسی میکنم»، «دنیای وحشی غرب»، «فراری» و «تفنگ دود» را کارگردانی کرد. سپس برادران وارنر او را برای ساخت اولین فیلم سینماییاش، «روباه» (۱۹۶۷)، استخدام کرد.
سپس رایدل به سراغ «حرامیان»، اقتباسی از ویلیام فاکنر با بازی مککوئین، و «کابویها» (۱۹۷۲) با بازی جان وین رفت و سپس با فیلم عاشقانه «سیندرلا لیبرتی» به موفقیت خوبی نزد منتقدان دست یافت،
زمانی که پولاک از کارگردانی فیلم «کنار برکه طلایی» انصراف داد، رایدل فرصت کارگردانی آن را به دست آورد.
رایدل به کارگردانی فیلمهای دیگری مانند «تقاطع» (۱۹۹۴) و «پول زوج» (۲۰۰۶) و فیلم تلویزیونی «جیمز دین» (۲۰۰۱) با بازی جیمز فرانکو ادامه داد و آخرین فعالیت او به عنوان کارگردان، یک قسمت از سریال ایبیسی «استادان علمتخیلی» در سال ۲۰۰۷ بود که با اجرای استیون هاوکینگ ساخته شد.
