در بسیاری از بحثهای عمومی بازار مسکن، وقتی قیمت خانه یا اجاره بالا میرودیکی از متهمین، دلاری قیمتگذاری کردن است. استدلال میکنند وقتی مالک قیمت ملک یا اجاره را با دلار میسنجد، هر جهش نرخ ارز مستقیما به افزایش قیمت مسکن منجر میشود؛ پس اگر قیمتگذاری دلاری متوقف شود، شاید بتوان از رشد قیمتها جلوگیری کرد. اما این رابطه را نمیتوان به همین سادگی از علت به معلول نسبت داد. در بسیاری از موارد، دلاری شدن بازار مسکن محصول نهایی سالها تورم، سقوط ارزش پول ملی، نااطمینانی اقتصادی و بیاعتمادی به قراردادهای بلندمدت است. یک پژوهش تازه درباره بازار اجاره آرژانتین در سالهای ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳، با بررسی بیش از یک میلیون آگهی ملکی، نشان داده که چرا مالکان در یک اقتصاد تورمی، اجاره را به دلار تعیین میکنند و این انتخاب چه اثری بر رفتار قیمتها دارد؟ این مطالعه با عنوان "روی آوردن به ارز غالب و پویاییهای مکانی" شواهدی از دلاری شدن بازار اجاره در قالب یک مقاله پژوهشی در پایگاهSSRN منتشر شده و دادههایی مانند مبلغ و ارز آگهی، متراژ، نوع و امکانات ملک، مدت حضور در بازار و موقعیت جغرافیایی آن را بررسی کرده است. هدف نویسندگان فقط این نیست که نشان دهند دلار در کدام مناطق یا چه نوع املاکی بیشتر استفاده میشود. آنها میخواهند به دو پرسش اساسی پاسخ دهند: چه عواملی مالکان را به انتخاب دلار بهجای پزو سوق میدهد و این انتخاب چگونه مسیر انتقال شوک ارزی به اجارهبها را تغییر میدهد؟ آرژانتین یکشبه به اقتصاد دلاریشده تبدیل نشد. استفاده از دلار در بازار ملک، نتیجه تاریخی طولانی از بحرانهای پولی و مالی است؛ تجربه زیستهی خانوارها، سرمایهگذاران و مالکان بارها شاهد از بین رفتن ارزش داراییها و درآمدهای خود بودهاند است. تورم نزدیک به ۵ هزار درصدی در سال ۱۹۸۹، بحران مالی و نکول بزرگ بدهیهای دولتی در سال ۲۰۰۱، بازگشت تورم شدید در دهه بعد و سقوط مکرر ارزش پزو، بهتدریج دلار را از یک ارز خارجی به واحد غیررسمی محاسبه ارزش تبدیل کرد.
به همین دلیل، دلاری شدن اجاره را نمیتوان صرفا علت افزایش قیمت دانست. این رفتار در مرحله نخست، تصمیمی دفاعی در برابر تورم، نوسان ارز و سختی تعدیل قرارداد است. ابتدا نیز …
